Theaterschool

Ik zat op theater en dat was superleuk.
Ik had altijd plezier en lag vaak in een deuk.

De leraar zei op een keer: Je hebt veel talent
en vulde nog aan:
‘Dat komt waarschijnlijk
omdat je bent wie je bent!’

Ik hou van dansen
en ik hou van springen.
Maar wat ik het allerliefste doe,
is zingen.

Ik zong A
en de regisseur zong B.
Na een tijdje zong de hele crew
met ons mee.

Iedereen moest lachen,
want het was zo leuk en fijn.
De leraar zei: ‘Dit doen we nog een keer,
maar dan met jou als kapitein!’

Dessy uit klas 3VV3

Kapsalon

Iedereen moet hier regelmatig passeren, hé. Ik moet bekennen dat ik al zo veel kapperszaken heb bezocht, dat mijn 2 handen ze niet meer kunnen tellen. Ik voel er mij niet gemakkelijk thuis. Ik merk dat ik wel niet de enige ben die uitkijkt naar een huis van sereniteit waar toch aan je eigen lichaam wordt getooid. Ik hoor niet zo graag praten over iemand, maar kies er liever voor te praten met. Dat bouwt wel een ander verhaal. Sinds een aantal jaren heb ik m’n stek uiteindelijk gevonden: alles zo natuurlijk mogelijk, van kleuringen tot kapmantels van eucalyptusbladeren. Maar daarnaast is de sfeer gemoedelijk en fijn. Er wordt oprecht gedeeld in lief en leed, gesteund en getracht elkaar vooruit te helpen. Recepten, maar evengoed natuurlijke geneesmiddelen als vormen van aangepast onderwijs … het komt allemaal aan bod vanuit een menslievende dienstbaarheid. Laatst werd ik er nog zo door geraakt: God is zelfs te vinden in ons kapsalon. Wonderlijk, toch. Meer dan ooit geloof ik dat Gij werkelijk overál aanwezig zijt. Als ik het maar zie, hoor, voel ..

Dwaze liefde

“Als je veel naar elkaar kijkt, ga je een beetje op elkaar lijken”, wordt wel gezegd. We kunnen dat soms ook vaststellen bij oudere koppels, die zoveel van elkaar zijn blijven houden en zoveel in liefde naar elkaar hebben gekeken, dat ze elkaars ‘trekken’ hebben gekregen… Zo mogen we dat ook vaststellen bij Jezus en Zijn Vader. Voortdurend zijn ze op elkaar gericht. Zegt Jezus zelf niet: “Wie mij ziet, ziet de Vader?” In het evangelie van dit weekend zegt Jezus van zichzelf: “Ik ben de goede Herder.” Tegelijk vertelt Hij de inhoud daarvan. Hij geeft twee kenmerken: Ik kén de mijnen en Ik geef mijn leven voor hen. Onmiddellijk daarbij laat Jezus weten: “Ik doe dit vanuit de Liefde die ik van mijn Vader ontvang! Hij heeft Mij het eerste bij mijn naam genoemd om jullie bij naam te kunnen noemen. Ik mag doorgeven wat ik gekregen heb. Mijn vader verlangt niets liever.” De kern van Jezus leven mag ook steeds meer de onze worden… Een beetje ‘dwaas’ in de ogen van de wereld. Een teken dat we juist goed bezig zijn!

Mensen, wees lief!

Voor onze vrienden, de dieren,
die moeder natuur versieren
en haar in het reine bewaren;
voor de fijne vogelsnaren
met klanken als uit de hemel
feller dan sterrengewemel!
Schenk hen uw blijk van vertrouwen
als ze hun nieuw nestje bouwen,
stel ze nooit of nimmer teleur
na al hun heen en weer gesleur.
Denk eens na met hoeveel ijver
zij dit zo, zonder wedijver,
met toewijding hebben gedaan!
Hiervoor in bewondering staan
is meestal moeilijk voor de mens.
Weet dat zij dankbaar en intens
ons in lief en leed omringen
en hun mooiste liedjes zingen!
Dus, lieve mensen allemaal
van welke afkomst, ras of taal
behoed onze dieren voor pijn:
laat ons liever mens-lievend zijn.

Jozef V.

Prachtig en broos

Geboeid hadden wij geluisterd naar het geboorteverhaal van Tijsje. Toen de opa vertelde hoe hij de kleine liefkozend omarmde werd hij diep geroerd en blonk er een traan in zijn oog. Diezelfde dag had ik een nog jonge vrouw de zalving met heilige olie gegeven terwijl de familie rond haar bed verzameld was en samen met mij de hand op de schouder legde van hun doodzieke zus. Ook ik ben stil wenend naar huis gegaan. Geboorte en dood zijn de twee mysterieuze wanden van ons prachtig maar ook zo broos bestaan. Bij de fragiele schoonheid van ons leven, bij de tedere kwetsbaarheid van ons bestaan passen wellicht geen grote woorden. Een kleine, lieve streling, een zachte aai, een hand op een schouder, kunnen dan wel misschien iets doen vermoeden van Zijn groot Geheim waarin wij staan.

Uit handen geven

Als het avond wordt. Alles lijkt stil te vallen, ik ben alleen. Rust of onrust, verontrust?
Stilletjes zitten in het donker maar vanbinnen wordt het maar niet stil. Het blijft roeren.
De dag verzinkt in een zwaar hoofd en een lijf dat eigenlijk slapen wil.
Waarom niet even naar de sterren kijken, het lijf naar bed bewegen en de zwaarte voelen van de slaap. Het bed draagt en ondersteunt het vermoeide lijf. Rust komt eraan.
Mijn hand grijpt naar de paternoster. Elk kraaltje, een gebed in stilte opgezegd als een mantra. Herhaling, bekend, vertrouwd, zekerheid. Maria, wees gegroet mijn bemiddelares. Je luistert, ik kan uit handen geven. Ik voel me gedragen en warm vanbinnen. Jij kent mij en waakt over mij. Jij bent mijn haven en mijn toevluchtsoord. En de nacht draagt de belofte van een nieuwe ochtend waar ik er weer mag zijn en waar Jij bent voor mij. Godzijdank!

Verwarmend vertrouwen

Beangstigend vertrouwen.
Angst, heftige diepgewortelde ondermijner
van kunnen.
Angst, donkere beschermheer van faling.
Angst, sluwe ontnemer van kracht.
Toelaten in somberheid
of stilzwijgend onderdrukken.
Beheersen of ondergaan.
Loslaten in liefde en vertrouwen,
al datgene dat levensvreugde ondermijnt.
Durven vertrouwen.
Energie vinden en transformeren.
Duisternis,
vervangen door koesterend verwarmend licht.
De hartslag vertraagt en stress maakt plaats
voor energie.
Opgeheven hoofd aanschouwt het zonlicht:
een hart in rust. Vertrouw op al het goede,
intense schoonheid rondom je ….
Vanuit jouw kracht groeit de wereld rondom,
de kleurnuancering geeft het leven
adembenemende pracht.
Angst of vertrouwen … aan jou de keuze.

Evy