Leven en sterven

“Sterven doe je niet in één keer, steeds een beetje meer.” Toon Hermans ervoer het aan den lijve. Telkens een mens ervoor kiest om een begrafenis bij te wonen, naderen we onze eigen eindigheid, dringt het wat dieper tot ons door dat we dit bestaan eens zullen ruilen voor een Ander, Nieuw Leven. Hoe mooi en zinvol een jong gezin hun dochtertje van 7 de kans gaven haar verdriet te mogen tonen via haar tekening die op de kist van opa lag, via het bloemstuk dat zij mocht aandragen. Ze schreef zelfs een tekstje over een ster, die ze voorlas … Zo’n aanpak maakt dat een kind al van jongs af aan leert dat de dood bij het leven hoort. Niet elk kind kan dit aan; zoeken naar mogelijkheden om hen erbij te betrekken, heeft zeker een positieve weerslag in ’t leven later. Leven en dood, ja ze horen bijeen. Een heel bestaan lang hebben we nodig om ons deze polariteit eigen te kunnen maken. Hoe beter we het afsterven een plaats kunnen geven, des te Vóller kunnen we leven. We kunnen échter maar doorgeven, waar we zelf klaar mee zijn. Van belang voor jou en mij.

Vrije flierefluiter

De speelse vrije

flierefluiter

in goede en in kwade dagen

vliegt vooruit

bij wind en regenvlagen

gaat vooruit

gedragen door

Handen uit de Hemel,

zwelt en daalt

in natura…

geen mens,O God,

houdt hem

tegen

noch wind

noch onweer

noch vette regen

Maar overal komt hij,

Godzijdank, Gods Liefdevolle

Handen tegen

Mieke

Vervulling

Vervulling is als een wens die uitkomt. We zien hierin toch in zekere zin een goede afloop. In Jeruzalem is het voor Jezus en zijn vrienden alles behalve goed afgelopen. Het is al zeker geen wens van Jezus die in vervulling gaat. Hij bidt: “Laat deze beker aan mij voorbijgaan.” En toch zijn de Schriften in vervulling gegaan. En de goede afloop? Die is er ook. Maar pas na drie dagen. Jezus is werkelijk de Messias, maar dan op de manier zoals Zijn Vader het wil, na overwinning van de dood. En niet als een joodse Koning met wereldse macht. Totale vernedering wordt totale verheffing. Jezus koopt ons vrij. Jezus koopt de hele wereld vrij. Voor wie in Hem gelooft. Ook ons leven gaat in vervulling door in Hem te geloven. De waarheid komt tot haar recht. De waarheid van wie we (maar) zijn en de waarheid van hoe God ons ziet. Als een diamant die nog geslepen moet worden om te schitteren. Ze schittert door het Licht dat door haar schijnt. Kunnen wij ook doorzichtig worden? Een doorgeefluik naar God?

Hoop

We konden al enkele dagen genieten van overvloedig zonlicht en –warmte. De natuur heeft dit ook gevoeld. Overal ontspruiten jong groen en jonge plantjes in alle kleuren van de regenboog. Zoveel kleuren en geuren, warme kleuren die hemel en aarde verbinden, die ons herinneren aan onze geliefden, die ons snel de grauwe, koude winterdagen doen vergeten. Zij zijn teken van nieuw leven, teken van verbondenheid en hoop. Hoop dat alles weer goed mag komen. En dat willen we hopen en geloven, dat alles weer goed mag komen. Dat aan deze moeilijke periode een einde komt want we missen fijne contacten, samen lachen en plezier maken, samen lief en leed delen, samen leven. We konden op het Paasfeest dit jaar niet in koor zingen/zeggen dat Jezus leeft, maar we mogen wel dankbaar zijn en getuigen dat Hij, voelbaar aanwezig, leeft in mensen die zorg dragen voor elkaar, in u en in mij. We hopen elkaar snel terug te zien want er is hoop, de deur staat al op een kier.

Het leven van iedere dag / deel 2

… vervolg van gisteren

Mindere momenten horen er nu eenmaal bij,

voor jou en mij…

Ze geven ons inzicht en wijsheid,

die ons leven kleuren met de tijd.

Het leven is er om te leven,

Om je iedere dag ten volle in te geven.

Een geschenk, beperkt in tijd,

waarin je jezelf en anderen verblijdt.

Dus geniet, bekijk het leven met je hart,

Iedere ochtend bevat een nieuwe start.

De beste dag uit jouw bestaan,

het leven waarvoor jij wenst te gaan.

Deel iedere dag liefde, die harten raakt,

Het leven is echt wat jij er zelf van maakt.

Evy

Het leven van iedere dag

Als ongeluk in een klein hoekje zit,

dan zit geluk overal …

Want niets berust op toeval.

Verlies in het leven dus nooit de moed,

het is je mindset die het hem doet.

Leg je focus op geluk,

niet op alledaagse druk.

Wees dankbaar voor iedere dag,

De dingen die je steeds beleven mag.

Het leven is zo mooi als jij het ziet,

De intensiteit waarmee jij geniet.

En op dagen die lijken op de nacht,

geef ze niet al je kracht.

wordt morgen vervolgd…

Evy

Een ezel van steen

Niet meer dan een ezel, een stenen ezel begot, was nodig voor wat volgt. Op dikke bandjes fietsen twee bijdehandse kleuters op de stoep, hun moeder er rustig achteraan. Plots houden ze halt, verbaasd en geamuseerd, pretlichtjes in hun grote ogen vol ongeloof. In het kleine voortuintje van de enige boerderij die ons nog rest in onze verstedelijkte wijk, staat een ezel. Levensecht, bruin geverfd, bijna zo groot als in realiteit maar van steen. Een stenen ezel of is het een steenezel? Met vier voetjes op de grond beginnen de twee een geanimeerd gesprek. Ze bekijken en bestuderen de ezel. Van links naar rechts, van voor naar achter, van top tot teen, alle mogelijke gezichtspunten worden onderzocht. Ze geven commentaar en filosoferen er rustig op los, verzinnen een heel verhaal. Hun moeder kijkt toe vanop een afstandje, laat hen begaan en wacht geduldig. Bewonderend blijft het groepje zo een poos staan. De twee ukjes nemen de tijd die nodig is. Dan zetten ze parmantig weer af op weg naar een volgend avontuur. Zalig zenmoment zomaar op straat.

Gedreven

De vrienden van Jezus wisten niet goed wat zij ervan moesten denken. Jezus’ dood hadden ze nog niet verwerkt. Ze waren sterk ontgoocheld: “Wat kunnen wij nu nog van Jezus verwachten? Waarom heeft Hij ons moeten verlaten? Wij hadden zoveel van Hem verwacht.” Jezus’ vrienden, Zijn apostelen, hadden Jezus’ gedrevenheid mogen ervaren en na Zijn dood bleven Jezus’ vrienden ook samen. En geleidelijk aan groeide in hen en in hun gemeenschappen ook een brokje gedrevenheid. Traag, maar wel bewogen, zeiden ze tegen elkaar: “Alles waar Jezus voor geleefd heeft mogen wij nu verder doen. Ook wij mogen en kunnen verder doen wat Jezus in Gods Naam op gang heeft gebracht. Wij mogen verder doen wat Jezus voorgeleefd heeft.” En telkens als ze samen waren om te bidden verrezen ook zij stap voor stap. Zo kregen zij kracht en wisten zij zich uitgenodigd om – in het spoor van Jezus – bekommerd te zijn om elkaar en om het goede leven.