Overtuigd

Als christenen zijn wij overtuigd van onze redding. Omdat God ons door Jezus’ lijden en dood heeft gerechtvaardigd. Wij mogen vrije kinderen Gods zijn, niet langer angstig of benauwd door de dood. De angel is er uit.
Dat geeft ons echter geen vrijgeleide om te doen en te laten wat we willen. Christus toebehoren vraagt dat je je eigen leven volledig in het teken stelt van Hem. Begrijpe wie begrijpen kan. We hoeven ons ook niet arrogant te gedragen omdat wij gered zijn en de ongelovigen niet. Niemand weet immers wanneer het einde der tijden komt en wie dan nog recht kan blijven staan. God kent ons hart.
Reden temeer om waakzaam te zijn en ons voor te bereiden op de komst van de Heer.
En niet alleen onszelf, maar ook onze medemensen voorbereiden. Gebruik elk gunstig moment. De tijd is rijp. De oogst is groot maar arbeiders zijn er weinig. Kijk niet om en maak vandaag nog werk van een algehele bekering. Zonder echter onder de druk te bezwijken maar met humor en relativering. Ver van het fanatisme.

Dat licht van mij

Waar blijf ik met dat licht van mij?

tot diep in de nacht
mij in dit boek genesteld
laten gebeuren
toe … láten … wat IS, wat komt
meedeinen op de golven van mijn emoties

een zegen
om eigen geschiedenis zo
verder uit te zuiveren en op te l(L)ichten

vertaalde kwetsbaarheid
Kracht laten worden
in mezelf

blijven staan in de verticaliteit
van het kruis
om ‘Horizon’-taal te kunnen uitreiken
woord en beeld schenken
en perspectief openen

altijd meer mens mogen worden
door eigen strijd en onmacht serieus te nemen.

Nooit meer oorlog

Er was deze dagen heel wat te doen over de grote oorlog van 100 jaar geleden. En hier en daar klonk ook een kritische vraag: “Waarom kwamen toen die vele soldaten niet in opstand? Wisten zij niet wat hen te wachten stond?” In de krant lazen wij: “Ik vind het heel erg dat bijna al mijn collega’s nu geloven in de militarisering van Europa.” Dat zegt een professor die de Europese politiek volgt en dan voegt ze eraan toe: “Wij hebben in Europa nood aan charismatische leiders.” En charismatisch kunnen we omschrijven als: bezielde, creatieve en bekommerde leiders. Een Duitse politicus, Manfred Weber, wil voor Europa de nieuwe commissievoorzitter worden. In een interview zegt hij o.a.: “Ik vind het belangrijk dat er in Europa meer respect komt voor de christelijke erfenis van Europa.” Het is te hopen dat wij die erfenis op een aansprekende wijze, op een aan onze tijd aangepaste wijze, proberen door te geven aan onze kinderen en jongeren.

Bijhouden of wegdoen?

De huisklok tikt een weg in de stilte. Mijn herinneringen dragen mij door de ruimte. Ze komen zomaar op mijn schouder zitten wanneer ik mijn kasten uitlaad. Ach, een kindertekening van mijn oudste zoon, een kranteninterview van iemand die ik bewonder en een foto, waarrond ik meteen met kinderen kan filosoferen of theologiseren… En telkens is er die keuze of ik het voorwerp of het document bijhoud of het weggooi. Of ik een tekst in het digitaal heelal plaats of deze terug in de lade laat ondersneeuwen? Is het fysiek aanraken van voorwerpen of documenten een bewijs dat deze een eigen leven blijven leiden? Het helpt alleszins. Wat ik wel weet is, dat ik herinneringen ook in de schatkamer van mijn brein kan bijhouden zolang er daar zuurstof is. En als deze op is, heb ik de herinnering losgelaten. Ik besluit voorlopig met een paar dozen met oude papieren documenten, vol gedachten en herinneringen, op de stoep te zetten. Gelukkig niet de mensen die hiervoor zorgden!

Vredeswakes

4 jaar vredeswakes in Langemark als waardig tegenwicht voor de herdenkingen van de 1ste wereldoorlog zijn voorbij. Een uiterst lovend initiatief die mensen van heinde en verre in gang zette en bijeenbracht om uit te dokteren hoe we concreet meer vrede in ons leven kunnen brengen. Iedere vredeswake startte vanuit een specifieke invalshoek als armoede, werk, vrouwen, klimaat, kinderrechten, … en werd een levendig geheel met inspirerende koren en beklijvende getuigenissen van over de hele wereld zoals bv. de Parents Circles, een organisatie waar Israëli’s en Palestijnen, die een familielid verloren in dit conflict werken aan verzoening en vrede. Dorothy Oger bracht haar gedicht: ‘Ik kies voor liefde’. Dit is intussen omgezet in 70 talen, vanzelf ontstaan door het delen op sociale media en het bewogen worden door de resonantie van woorden, die bij mensen eenzelfde emotie van vrede en betrokkenheid opwekte. Taal is zó wezenlijk; liefdevolle taal is een Instrument van Vrede. Elke dag opnieuw krijgen wij vele kansen om die vrede en liefde waar te maken.

Ieder mens is uniek

Een priester begon zijn homilie met de volgende gedachte: ‘Van elke mens kunnen wij zeggen dat met hem of haar iets nieuws in de wereld is gebracht, iets dat er nog niet was, een énig iets. Iedere enkeling is een nieuwe verschijning op aarde. En ieder van ons heeft als levenstaak, zijn of haar eigen aanleg in deze wereld te vervolmaken.’
Een rabbi – hij heette Susja – bracht, toen hij ging sterven, deze gedachte zo onder woorden: ‘In het toekomstige rijk zal mij niet worden gevraagd: “Waarom ben jij niet Mozes geweest?”
Mij zal worden gevraagd: “Waarom ben jij niet Susja geweest?”‘
‘Jezelf zijn’, het klinkt zo eenvoudig. Maar ik weet van mezelf en ook door wat ik hoor en zie van anderen, dat dit helemaal niet zo eenvoudig is. Er is immers zoveel dat ons belemmert onszelf te zijn. Iets om over na te denken, niet?

Betrokken leven

Binnen de gemeenschappen die verder geraken dan ‘brood en spelen’ groeide de overtuiging dat het leven meer kwaliteit krijgt als er in en tussen mensen de bereidheid groeit om te delen, om mee te leven met elkaar. In het evangelie van zondag wordt een weduwe geprezen. Ze wilde geven van alles waar ze eigenlijk moest van leven. De kwetsbare weduwe wordt door die Man van Nazareth beschreven als een sterke, krachtige vrouw. Haar houding werd gedragen door vertrouwen, niet door berekening. Zij wilde aandachtig, betrokken leven. Een goed mens word je niet door veel kennis of door strenge discipline. Het voorbeeld, het getuigenis van goede mensen rond ons kan ons wel uitnodigen en bemoedigen om ook een goede weg te gaan. De weduwe met de twee penninkjes zocht kracht in het gebedshuis. Wij kunnen ook kracht putten uit samen bidden of mediteren maar ook uit vriendschap en uit sterke relaties. Zonder hartelijke betrokkenheid kan het leven, het samenleven, zeker vandaag, soms erg koud worden.