Liefhebben

Ja, liefhebben staat centraal dit weekend.

Over heel de wereld wordt in het evangelie gesproken over Liefde. Liefde, houden van, het fundament van ons leven. Zonder liefde, geen leven….

We krijgen een kapstok aangereikt om gelukkig te zijn. Van wie houden? Van God, bron van alle leven en van jezelf en de mensen met wie je te doen hebt.

Jezus leeft ons dit voor. Daarvoor heeft God ons Jezus gegeven. Jezus vindt de relatie met zijn Vader het belangrijkste. Bij Hem ontvangt hij altijd betrouwbare Liefde. Hij nodigt ons uit om samen met Hem in die relatie te staan om van daaruit tegelijkertijd onszelf graag te zien en de mensen met wie we leven.

Het beste vaccin tegen je ongelukkig voelen, vanwege alle beperkingen die “vadertje corona” ons oplegt.

Levende vreugde

Vrede, vreugde en geluk, woorden die vaak in de mond genomen worden. Vreugde is dan ook onmisbaar in ieder mensenleven om ietwat vredevol en gelukkig te kunnen leven.

Er is de oppervlakkige vreugde, vreugde die je kent als je pluimpjes of een schouderklopje krijgt : ‘dat heb je goed gedaan!’.

Intense vreugde gaat dieper, intense vreugde laat je ervaren dat je iets goed hebt gedaan met nog een extraatje. Na een uitvaartviering vertelde iemand : “25 jaren na het overlijden van mijn moeder heb ik nu de nodige troostende woorden mogen horen”. Of bij een eerste communie : “een prachtige viering, je voelde sterk aan dat kinderen en ouders samen met de werkgroep een mooie weg hebben afgelegd en er echt naartoe hebben geleefd”. Of bij iemand in rouw : “dank voor je bezoekje, maar blijf dit mooie werk doen, je weet niet van hoeveel betekenis je bent”.

Intense vreugde, het geeft je vleugels en zorgt ervoor dat de vreugde blijvend wordt uitgedragen … een levende vreugde !

Le Roi

Royaal loyaal

het dna van koningskinderen

Voorbestemming doet

familiebanden niet verhinderen

Als vader, broer én zoon

in alle gedaanten ontloken

Anders doen dan voorheen

de roulerende rekening doorbroken

De flipflop van de generatiewissel

geen glazen muiltje vandoen

Voortdurend balancerend op

de slappe koord van burgermansfatsoen

jvdb

Gegeven

Kunst en kunde

voor- of tegenspoed

Alles is Leven

Dans, Tanha élan vital !!!

Het leven is

doordrongen door Jou,

mijn God,

door Jou

door Jou alleen

en ons

Leven is dansen,

zoals dansen leven is

Godzijdank is DIT ons gegeven!

Leven!….

Dank je, Jezus…

Jouw geschenk ons gegeven.

Annemieke

Die ene Schat

Zo’n klein microscopisch levend organisme haalt de wereld onderuit én kiepert onze almacht en vrijheid aan diggelen?!! Hoe blind en doof kan een mens zijn. Ons mondmasker snoert ons bijna letterlijk de mond… Corona vraagt naar bezonnenheid en onthechting. Een wat minder grote mond opzetten, meer luisteren naar wat de ander/de situatie me te zeggen heeft. “Het Corona-virus verdraagt blijkbaar de oude gang van zaken niet,” haalde een priester aan. Ja, het kost veel tijd, geduld, waarachtige inzet om oude patronen te doen keren in een betere leefwijze ten bate van iedereen én niet enkel voor selectieve groepen van de bevolking. Zien we dan niet dat we totaal ontredderd zijn als we die Ene Parel (nog) niet hebben gevonden? Mensen dwepen zo met de wereldse goden: bezit, eer, macht enz. Waarachtig geloof maakt ons los van vele valse goden. Ben ikzelf bereid tot ommekeer? Deze vraag reikt verder dan de beperkende maatregelen. Wie z’n hart voor Hem opent, ontvangt Zijn Schat van Geloof en Hoop. “Wie waarheid zoekt, zoekt God.” (E. Stein)

Tournesol

Haar been omzwachteld en omhoog, zo zit en zucht vriendin en geeft zich over. Een venijnige wonde speelt haar parten, gevolg van een banaal fietsaccident zoveel jaren geleden. Het lelijke litteken zorgt elk jaar opnieuw voor de nodige portie miserie. Nu dus kan een geplande reis naar Frankrijk helaas niet doorgaan. Ik besluit haar op te vrolijken door haar enkele dagen later een frisse ruiker zonnebloemen te bezorgen. “Nu jij niet naar de zonnebloemen kan, komen ze als vanzelf naar jou toe”, scherts ik. “Weet je dat ze in het Frans tournesol heten?”, vraagt ze. “Ze draaien hun gekroonde hoofden steeds mee met de zon. En in de kunst staan ze symbool voor het geloof waarin we ons mogen overgeven aan de Zon om met volle teugen te genieten van haar streling en haar warmte. Niet meer, maar ook niet minder.” Waarop ze, zo goed en kwaad als mogelijk, rechtkomt, een vaas zoekt en de bloemen schikt. Dan neigt ze het hoofd en een glimlach verschijnt op haar gelaat. “Een zonnebloem van een vrouw ben jij”, denk ik. En haar glimlach landt in mijn hart.

Hoeksteen of niet?

De hoeksteen is de steen die de hoekpunten van een bouwwerk verstevigt. De stevigheid van het gehele metselwerk steunt op die van de hoeksteen.
Is Jezus de hoeksteen van mijn leven? M.a.w. is Hij onmisbaar in mijn leven? Steunt mijn leven op Jezus? Leef ik mét Jezus, vanuit Jezus? Misschien is Jezus nog te vaak een steen die bressen moet dichten, die de kilte van de liefdeloosheid moet tegenhouden. Is een Jezus die tegen drugverslaafden zegt dat God hen lief heeft, zonder eerst te oordelen, welkom in mijn leven? Is mijn leven erop gericht Gods liefde die ik mocht ontvangen, door te geven aan anderen, eerst en vooral aan wie quasi liefdeloos door het leven moeten gaan? Als geloven beperkt blijft tot het naleven van een strikte moraal, dan wordt een liefdevolle Jezus die mensen altijd weer nieuwe kansen geeft, een struikelsteen waaraan we ons dood zullen ergeren. Hoeksteen of niet? Ook vandaag een prangende en beslissende vraag.

Geestelijk testament

Martin Luther King deed het ons reeds voor. Kunnen wij geen geestelijk testament schrijven of nog doelmatiger (voor)leven? Wat elkeen eigenlijk wil, is dat we niet tevergeefs hebben geleefd. Eigenlijk toetsen we dit graag af met een ander, een tochtgenoot die ons van binnen en buiten kent, die noch de licht- noch de schaduwzijden schuwt, maar in waarheid en respect op een delicate wijze kan overbrengen waarom hij/zij blij is met ons bestaan. Ieders talenten zijn wel degelijk specifiek, maar allen betrachten we een goede bijdrage te leveren. Zij die daar niet in slagen, hebben praktisch altijd ‘het goede en liefdevolle’ in hun leven gemist. En wat je niet ontvangen/gekend hebt, kan je helaas niet doorgeven. Daarom zou het best een zinvolle oefening kunnen zijn om met mensen die aan de rand van de maatschappij leven dit bewust uit te vlooien: zoeken en vinden waar de goede pit zit. Want in elk is er goed en kwaad. ‘Ik ben zelf verantwoordelijk voor wat ik niet ben geweest.’ Een wijs citaat van Bernanos kan ons aanporren om een andere richting in te slaan of te herbeginnen.