Kaartjes

Een kaartje sturen, vind ik dolfijn. Maar er eentje zo geheel onverwachts mogen krijgen, verblijdt evenveel mijn hart. Ik denk niet dat iemand dit zal ontkennen. Een kaartje zenden, getuigt van ware betrokkenheid en vraagt ook tijd en moeite. De verzender heeft hiervoor een bewuste keuze gemaakt. Het is niet te vergelijken met een e-mail. De vakantie is de geknipte tijd om te bedenken wie je wat geluk kan bezorgen door deze kleine daad. Dit issue even aankaarten, maakt dat we terug oog krijgen voor de kleine goedheid, die voor een ziek, eenzaam, verdrietig … mens wel echt het verschil kunnen maken. Oprechte aandacht geneest een gekwetste ziel. Allen zijn we als mens toch zó gevoelig, enkel is het vaak niet te peilen omdat ons schild van zelfbehoud en verweer behoorlijk dik is geworden, meestal door oude kwetsuren. Misschien kan een kaartje recht uit het hart wonderen doen voor die ene die je achterliet in eenzaamheid en twist, voor een vriend(in) die je zonder opzet uit het oog verloor … Een mens kán altijd herbeginnen, eventueel op een andere leest.