Autonomie

Als dit grote woord klinkt – en vandaag horen we dit steeds meer – dan heeft dat o.a. zeker te maken met de blijvende aandacht en discussies rond euthanasie. In die sfeer en context betekent autonomie meestal het zelfbeschikkingsrecht dat opgeëist wordt. Maar autonomie is ook te horen in opvoedende middens en dan klinkt vooral een bekommernis opdat kinderen en jongeren zelfstandige, bewuste, mondige mensen zouden worden en dat ze zelf betekenis kunnen geven aan hun leven en hopelijk ook aan het samenleven. Autonomie – en iets specifieker identiteit –  wordt ook veel gebruikt in bepaalde politieke middens. Meestal hoor je dan ook wel de zorg en de angst meeklinken opdat mensen, burgers en gemeenschappen hun eigenheid niet zouden verliezen. Bepaalde waarnemers van onze maatschappelijke evoluties spreken steeds meer hun hoop uit dat ook ‘behoefte aan geborgenheid’ en de zorg voor ‘hartelijke solidariteit’ steeds nieuwe kansen blijven krijgen.