Met respect en liefde

De bijbelse verteller Matheus was destijds, 50 – 60 jaar na Jezus’ dood, duidelijk verbonden met een jonge kerkgemeenschap en van daaruit vertelt en schrijft hij. Daar ervaart hij allerlei spanningen maar ook onverschilligheid en soms ook weinig goede wil dat als kwaad kan ervaren en beoordeeld worden. Matheus legt in zijn bijbels verhaal Jezus daarom woorden in de mond die eerst vermanen en vervolgens verzoenend herstel willen bewerken. De eerste stap is dan: spreek mensen aan als ze het leefklimaat verzuren. Luisteren ze dan naar uw uitnodiging om terug verbonden te leven dan mag je tevreden zijn. Maar als ze onverschillig reageren en op een eiland willen leven spreek dan meerdere mensen aan of breng desnoods heel de gelovige gemeenschap samen. Misschien kunnen zij de onverschilligen terug open en betrokken maken. En dat kan best lukken als die groep mensen zich niet veroordelend opstelt. Die Man van Nazareth wil niet dat wij elkaar met regels om de oren slaan. Elkaar terecht wijzen kan ook met respect en liefde.

Neem me mee

Neem me mee
‘eindeloos’ ver
over geplaveide wegen
die oevers betreden.
Over hangbruggen,
langs dansende twijgjes
die kiezen als takken te volgroeien
tussen mos en bos.
“Neem me mee”, vraag ik je…
waar goede, dansende zielen
mekaar ontmoeten
in diepzinnige stilte,
serene rust, geweten gesust.
Waar een ‘woord’ niet zomaar
een woord is,
waar de toren der liefde
nooit te hoog is.
Alzo ervaar je
als een aangewakkerde vlam
elkaars gemis.
Want weet je…
jouw ziel wil ook eens spreken.

Rosanna