Nomade

Waarheen?
Het kompas van m’n ziel
stuurt me als nomade
door het leven van elke dag alsook ver wég –
van hen bij wie ik
geen aansluiting (meer) vind.

Geen tent, geen mens om op te steunen.
Hoe naakter ik word,
hoe nauwer het spoor naar mezelf.
Wie mocht ik worden? En hoe verder?
Een nomade leeft met wat is –
met wat rest om uit die ruïnes
een nieuw vergezicht op te bouwen.

Nomade zijn,
is misschien wel dé reis van het Grote Leven;
toelaten wat wordt afgebroken,
omarmen wat zo om liefde schreeuwt,
thuiskomen bij diegene(n)
die (nog) mee willen reizen
naar die Ene Plek, opgeborgen in je hart
die puur en Lichtgevend is
als waarheid in respect kan worden gedeeld.