Huil niet

Als je door het bos
de bomen niet meer ziet,
de takken worden kaal,
de zin des levens
bedenkelijk wordend vaal.
’t Is alweer ‘herfst’,
wat schort er?

Zware voetstappen,
vertroebelend beeld,
niets meer vormend een geheel.
Doch, huil niet, verschuil niet…
Trek uit die schoenen van verdriet.
Er ligt steeds iets moois in ’t verschiet.

Neem gerust de tijd om te leven,
te lachen, te zingen,
voor duizend en één dingen,
doch, huil niet,
jouw leven ligt in ’t verschiet.

Rosanna