Een voorbeeld

Een voorbeeld zijn voor anderen. Streven we daar nog naar? Of valt alles weg in de middelmatigheid? We hoeven echt niet allemaal uitblinkers te zijn maar zo nu en dan een goede daad doen, gewoon uit liefde, kan heus geen kwaad. Zonder hoogmoedig te worden. Dat zeg ik er wel bij. Anders worden we als die farizeeën die door in het detail de wet na te leven hun ziel dachten vrij te kopen. Maar oog hebben voor de ander, in de naaste het beeld van God zien, dat kan in kleine dingen. Ook als die ander gebreken heeft. Sommige mensen zeggen wel eens dat ze de ander, bijvoorbeeld hun partner, juist graag zien omwille van zijn of haar gebreken. Het werkt als een spiegel. Het helpt ons te bekennen dat we zelf ook gebreken hebben. Maar God heeft ons al op voorhand bemind, voordat we bestonden, en ziet door al die gebreken heen. Wie zijn wij dan om naar een ander, wie dan ook, met misprijzen te kijken? Laten we veeleer het goede in elkaar bevorderen. Het goede is sterker dan het kwade. Zeker als we er samen in geloven.