Ik zie je weer

“Jij” bent er nog
– ook al zie en voel ik jou niet meer,
je leeft in zo véle herinneringen:
van de alledaagse tot en met de bijzondere:
van het samen kokkerellen
tot samen de Zwitserse bergen bedwingen.
Je bent er nog –
telkens ik het gemis èn de warmte voel
in m’n diepste kern,
telkens een traan vertelt
hoe dierbaar je me nog steeds bent
telkens nog iemand je naam noemt.
Altijd zal “jij” er zijn
telkens ik je ziel ontmoet
in een nieuwe dageraad
of een slenterende avondzon
telkens ik voel hoe de wind me streelt
net als de zachtheid van jouw stem
telkens jouw wijsheid me terughaalt naar nú.
Het is thans een Andere ontmoeting,
één geworteld in de bedding
van de Eeuwige Liefdesbron,
die ons allen bindt en verbindt.
“Eens … ergens … zie ik je weer …”