Harder bidden

Onlangs zat ik in zak en as. Wanhoop overviel me. Ik sprak erover met een vriendin. “Bid je op de juiste manier? Kan je niet nog intenser bidden?” Deze uitspraak verwonderde me. Hoe kon ik nu nog intenser bidden, als ik Hem al van alles deelgenoot maakte? Zittend in de auto, op weg naar m’n werk ben ik met God in gesprek gegaan. Het moet ongeveer zo geweest zijn: “Luister God, ik vind dat ik heel eerlijk met U omga. Maar misschien bid ik nog niet intens genoeg. Wel, ik zie het niet meer zitten. De situatie is rampzalig.” Ik sprak alles tegen Hem uit. M’n verdriet, m’n moed, m’n wanhoop ook. Ik bad, zin per zin: “Onze Vader, die in de Hemelen zijt. Ik weet dat U in de hemel bent. Maar ik hoop ook dat U dit gebed hoort. Uw wil geschiede op aarde als in de hemel. Ja, Uw wil geschiede hier op aarde. Maar laat me dan toch weten wat ik moet doen… “ Al biddend stuitte ik op een diep verdriet. Ik zakte dieper in m’n hart. Ik wist dat God me nabij was. Dat Hij m’n woorden gehoord had. De tranen waren troostend. Hij wist dat ik leed, en Hij leed mee …