Van wanhoop naar hoop

Rauwe kreten van wanhoop krijsen door mijn lijf. Waar is mijn onschuld gebleven?
Wáár blijft dat ongerept sneeuwtapijt dat alle onraad doet verdwijnen?
Tranen van weerloosheid rollen over mijn wangen.
Bloed, zweet en tranen.
Dit is mijn leven.
Ooit als elfenfee geboren eindig ik afgemat en leeggetobd als de verloren zoon in lompen bij de Vader.
Ik strompel, struikel en val in Zijn Armen.
Volledige overgave…
Eindelijk ben ik écht en naakt voor U God. Ik heb niets om U te geven. Alles wat ik heb en had heb ik van U gekregen,
Hier ben ik God.
Gebruik mij en doe mij herleven.
 

Mieke