Samen – leving

We horen het regelmatig: dat we leven in een individualistische wereld. Tegelijkertijd zien wij hoe wij elkaar blijven opzoeken. Wellicht voelen we aan dat er deugddoende verbondenheid kan groeien als wij onze ervaringen, ons lief en leed, delen met elkaar. Religieuze rituelen – en dan denken wij o.a. aan Doopsel, Vormsel en Eucharistie – kunnen de verbondenheid tussen gelovigen op een zinvolle manier versterken en verdiepen. En als deze christelijke samenkomsten minder aanspreken zien we dat bepaalde sterke levensmomenten ons toch blijven uitnodigen om feestelijk samen te komen (denken we maar aan de vele babyborrels). Jeugdbewegingen die willen openstaan voor iedereen durven, via groepsactiviteiten, uitdrukkelijk mikken op meer hartelijke en sfeervolle verbondenheid. Bond zonder naam en meerdere andere bewegingen en gemeenschappen proberen iets te ondernemen tegen de onverschilligheid, de vervlakking en de verzuring van onze samenleving.