Metterdaad

Waarachtigheid. Daar draait het om in de lezingen van deze zondag. Hoe kan je zeker weten dat iemand van je houdt? Dat zie je aan zijn daden. Zoals ook echte vrienden iets voor mekaar overhebben. Hebben we dan bewijzen nodig? Bestaat er niet zoiets als blind vertrouwen? Zalig degene die gelooft zonder te zien. Menselijk gezien hebben we zo nu en dan een teken nodig. Een blijk van genegenheid. Een vrucht van liefde. Het onzichtbare wordt tastbaar. Het kan ook niet anders dan dat dat waarvan het hart van vol is naar buiten komt. Zet je lamp niet onder de korenmaat. Geef handen en voeten aan je geloof. Zodat er vonken van kunnen overspringen op je naasten. Geen activisme of prestatiedrang maar veruiterlijking van een innerlijke bries. Die innerlijkheid mag verdiept worden. Het komt wel degelijk van binnenuit. En daar leeft een niet ophoudend vuur. Als je verbonden blijft met Hem via je persoonlijk gebed, zal je leven in overvloed. Zo zal de goede boodschap uitgaan tot de uithoeken der aarde. Samen één.