Toekomstplannen

‘Wat wil jij later worden?’en zonder omwegen antwoordt een 6-jarige: ‘Dolfijnenjuffrouw’. Schitterend toch! Het herinnerde mij aan een opstel, waarin ik circusmeisje ambieerde. Gek, hoe puur en overtuigd een kinderlijk streven is. Steunen wij onze kids hierin of houden we vast aan de gekende zekerheden en laten zo dikwijls hun ware talenten liggen onder het stof …? Hoe velen herkennen dit niet? Nee, circusmeisje ben ik niet geworden, maar een clownerietraining heb ik wel nog gevolgd. Dit was grondig pedagogisch onderbouwd en ik herinner me levendig hoe we even hard huilden als we lachten. Een sollicitatieact als clown presenteren aan de circusdirecteur was de eindproef van deze meerdaagse. Geweldig, als je het kind in jezelf laat spelen wat een chique improvisatie eruit spuit! Dit behoort ook tot mijn dierbare schatkist van Limburgse herinneringen. Nu ik dit oprakel uit een ver verleden wil ik mezelf wel au sérieux nemen en onderzoeken hoe ik meer humor in mijn leven kan brengen. Wie weet of ik er ook iets mee kan aanvangen ten dienste van anderen?