Levensbron

Stapsgewijs, vol goede moed, bewandel je jouw levenspad. Argeloos, zorgeloos, de dagen volgend op morgen. Een lege rugzak vergezelt je, vol onwetendheid…
Je hoopt en zoekt, jouw gedachten zijn zoet.
Kronkelende paden, struikelblokken, addertjes onder het gras, verloocheningen, doch ook betoveringen, lief doch ook leed, alles bij de vleet.
Leef in het nu, richt je tot de natuur, de levensbron is er nog puur. Zonneprikkelende warmte streelt jouw gemoed, jouw geweten gesust, diep jouw verlangen naar kalmte en rust, sereniteit en beleving, alles loslaten…
Levensbron.

Rosanna