Volg je gevoel (2/2)

vervolg van gisteren…

Iemand uit onze basisgroep die erg thuis is in het huidige, grote aanbod van spirituele boeken, bracht het volgende binnen: “Gewekt worden of ontwaken staat voor bevrijding uit de soms betoverende macht van het verstand.”
En dan haalde zij een briefje uit haar farde en las: “Als het verstand het ego, het ik van een mens sterk mag stimuleren dan kan hij of zij stap voor stap terechtkomen in een sfeer van hebberigheid en onverschilligheid. Maar wie de waarden van het hart, via stilte en mijmeren, mag ontdekken, kan zich dan uitgenodigd voelen tot hartelijk meeleven.”
Een christen kan deze bekommerde dienstbaarheid beleven als een meewerken aan het Rijk Gods. Dat is werken aan een goede samenleving.

Volg je gevoel (1/2)

Dat stond op de uitnodiging die wij kregen voor de volgende gespreksronde van onze basisgroep. Om het spanningsveld op te roepen tussen verstand en gevoel zat in de uitnodiging ook een blad met enkele teksten, bedoeld als mogelijke opritten voor het gesprek. En ik citeer enkele teksten: “Alleen met ons verstand redden wij het niet”, zeggen wijze, hartelijke mensen. “Het is niet gemakkelijk om een goed evenwicht te vinden tussen verstand en gevoel, tussen kopke en hart want we hebben ze beiden nodig.”
Iemand uit onze groep bracht dadelijk animo in ons samenzijn omdat hij als volgt getuigde: “Ik ben een gevoelig manneke.” Hij wilde zich precies een beetje verontschuldigen omdat hij regelmatig emotioneel of gevoelig handelde. Hij voegde er, na even stilte, aan toe: “Er zijn aangename gevoelens maar er zijn ook onaangename.” En daarna vertelde hij dat hij ook vlug meeleefde met het verdriet van lieve medemensen.

… wordt morgen vervolgd.

Gouden bladerpaarlen

Gouden bladerpaarlen op zilverwitte tengere stengels…

t Is zo mooi wanneer moeder Zon over de bomen straalt.

Het lijkt me zo nieuw, vertederend, verrassend, elke dag nieuw, als het zonlicht schijnt.

t Is God zélf die Zijn Schepping als een feestzaal kleedt, voor jou, voor álle mensen en voor mij…

Mijn stenen hart verbrokkelt in kleine stukjes, klompjes goud van vreugdetranen…

Hij is er nog, mijn God. Hij tingeltangelt op mijn hartesnaren.

En ik, ik zucht, ik lach en ween tegelijk omdat ik mijn Teerbeminde terug heb gevonden.

Mieke

Adventsretraite 2018

Elke retraite is een innerlijke reis. Zo ook deze retraite. Waarheen deze reis je zal leiden is nog niet bekend. Het is heel goed mogelijk dat je wordt verrast of aangemoedigd, uitgedaagd of geprikkeld door wat er gebeurt. Je kunt verbaasd of angstig worden: misschien laat God doorschemeren dat je een nieuwe richting moet inslaan in je leven – denk aan Maria bij de aankondiging van Jezus’ geboorte. Door je gebed vol te houden met een open geest en een groot hart, kom je tot innerlijke rust. God is een God van vertroosting en wacht op het moment waarop Hij je genadig kan zijn (2 Kor 1, 3; Jes 30, 18).

Je kan aansluiten door je e-mailadres op te geven op volgende website: http://www.ignatiaansbidden.org. Deze digitale adventretraite is geïnspireerd door de ignatiaanse spiritualiteit. De teksten van “Zie, Ik begin iets nieuws!” werden geschreven door  de jezuïet Toon Suffys.

Koning in Liefde

“Ja, koning ben Ik”, zegt Jezus met een zekere klem in het evangelie van dit weekend en Hij voegt eraan toe: “Al wie uit de waarheid is, luistert naar mijn stem.”
Pilatus heeft die stem van Jezus eigenlijk niet gehoord. Hij vernam alleen maar het gerucht van woorden. Hij heeft het gelaat van de koning niet herkend. Hij zag alleen maar een jood tussen andere joden.
Om Jezus te kunnen herkennen, moet je eerst door Hem herkend zijn. Het kan je zomaar overkomen: een zeker weten, dat zijn blik van Liefde op jou rust….
Wie weet heb je Hem langs liefdevolle ouders of vrienden mogen ontdekken of zomaar onverwachts…
Zijn Blik kan een verlangen in je losmaken, dat onweerstaanbaar is en je steeds meer doet beseffen: ja, Hij is Koning over mijn leven, naar Zijn stem wil ik luisteren in alle vrijheid en liefde. Met Hem mag ik vrij komen van alle angsten, onzekerheden…en de dood.
Hij is Koning in Liefde over alles!
Wat een bevrijding!

Het onuitgesproken woord

Nietszeggend lopen ze naast elkaar. Een onverwachte ontmoeting tussen twee vreemden, die elkaar reeds kennen zonder dat ze ooit gesproken hebben. Hun blikken kruisen en de universele taal van het betoverende ogenblik spreekt in duizenden ongesproken woorden… Zinderend. De kracht van dit moment… De intensiteit van deze hartverwarmende glimlach gevolgd door een liefelijk gebaar. Ogen die elkaar ontmoeten en onmiskenbaar communiceren in universele woorden. De duidelijkheid van deze blik, die alleszeggende sprekende diepdonkere ogen… Fluwelen blikken die koesteren , zwijgend, maar met zoveel inhoud. Een lach die tranen verhult. Een vluchtige afscheidskus, een warme welgemeende schouderklop … Het gebaar zonder taal maar met diepe kracht. De stevige handdruk van drukdoende mensen die graag de tijd nemen om je even te begroeten… Emoties die zonder ze te benoemen, ziel tot ziel, hart tot hart, duidelijkheid in overvloed, ons diepste menselijke zijn doordringen. De schoonheid van pure eenvoud.

Evy

Beetjes

Ik kan m’n levensverhaal slechts in stukken en brokken vertellen, net zoals ik ook het leven in en rond mij heb bijeen gesprokkeld. Het is een trage weg, een laatbloeier noemen ze mij. De voortgang van traagheid biedt nochtans een zekere, langzaam wassende stevigheid, een continuïteit die standhouden kan. Het is net de mens die het kan stellen met beetjes, die me een contente mens laat zien. Wie het wonder van het dagelijkse leven kan waarderen, bezit een grote rijkdom. Dikwijls gaat het eveneens om erkentelijke mensen, zij die nog voor het slapengaan dankjewel kunnen zeggen voor het fijne telefoongesprek, de heerlijk gekruide pizza van de o zo vriendelijke Italiaan, de prachtige wolkentrein met het spel van de ondergaande zon tijdens het naar huis keren … In die kleinigheden ligt zo veel verscholen. Van Brian Tracy las ik: ‘Je zal vele, kleine inspanningen moeten leveren die niemand ziet of op waarde kan schatten eer je iets bereikt dat de moeite waard is.’ Zowel in de liefde als op werkvlak zijn vele, kleine beetjes nodig om te vorderen op onze weg. Blijven oefenen!