Beetjes

Ik kan m’n levensverhaal slechts in stukken en brokken vertellen, net zoals ik ook het leven in en rond mij heb bijeen gesprokkeld. Het is een trage weg, een laatbloeier noemen ze mij. De voortgang van traagheid biedt nochtans een zekere, langzaam wassende stevigheid, een continuïteit die standhouden kan. Het is net de mens die het kan stellen met beetjes, die me een contente mens laat zien. Wie het wonder van het dagelijkse leven kan waarderen, bezit een grote rijkdom. Dikwijls gaat het eveneens om erkentelijke mensen, zij die nog voor het slapengaan dankjewel kunnen zeggen voor het fijne telefoongesprek, de heerlijk gekruide pizza van de o zo vriendelijke Italiaan, de prachtige wolkentrein met het spel van de ondergaande zon tijdens het naar huis keren … In die kleinigheden ligt zo veel verscholen. Van Brian Tracy las ik: ‘Je zal vele, kleine inspanningen moeten leveren die niemand ziet of op waarde kan schatten eer je iets bereikt dat de moeite waard is.’ Zowel in de liefde als op werkvlak zijn vele, kleine beetjes nodig om te vorderen op onze weg. Blijven oefenen!