Volg je gevoel (1/2)

Dat stond op de uitnodiging die wij kregen voor de volgende gespreksronde van onze basisgroep. Om het spanningsveld op te roepen tussen verstand en gevoel zat in de uitnodiging ook een blad met enkele teksten, bedoeld als mogelijke opritten voor het gesprek. En ik citeer enkele teksten: “Alleen met ons verstand redden wij het niet”, zeggen wijze, hartelijke mensen. “Het is niet gemakkelijk om een goed evenwicht te vinden tussen verstand en gevoel, tussen kopke en hart want we hebben ze beiden nodig.”
Iemand uit onze groep bracht dadelijk animo in ons samenzijn omdat hij als volgt getuigde: “Ik ben een gevoelig manneke.” Hij wilde zich precies een beetje verontschuldigen omdat hij regelmatig emotioneel of gevoelig handelde. Hij voegde er, na even stilte, aan toe: “Er zijn aangename gevoelens maar er zijn ook onaangename.” En daarna vertelde hij dat hij ook vlug meeleefde met het verdriet van lieve medemensen.

… wordt morgen vervolgd.