Zeeën van rust

Voorbij de oppervlakkigheid van het bestaan, in de diepte der taal verscholen, zie ik zeeën van rust, schuilend in jouw zachte, liefdevolle ogen.
De hectiek van de dag profileert zich als een zuigtablet voor ieder individu, kom en laat dit alles achter je nu.
In de palm van jouw hand lees ik ganse verhaallijnen, ze vertellen me jouw verleden van dingen die er echt toe deden.
In zeeën van rust verbonden, aanschouw ik jouw warme handpalmen, zie ik jouw laatste betekenisvolle zoen van had ik maar toen.

Rosanna