De oudjes (2/2)

vervolg van gisteren…

Telkens opnieuw raakt me de innerlijke blijheid die naar boven komt als ze over hun kinderen praten. Nooit zeggen ze: “Ze hebben me hier gedropt.” Nooit! Ik hoor enkel dankbaarheid om alles wat ze zelfs nog met hun kinderen, kleinkinderen, achterkleinkinderen mogen beleven. Ook hun aandacht voor de ander en de bereidheid tot hulp bieden, fysiek en spiritueel, voor anderen die het niet zo goed meer kunnen, is zo hartverwarmend! Een voorbeeld voor mij zijn ze om niet te wanhopen als het wat minder gaat en om kracht en steun van Jezus te mogen ontvangen. Dankbaarheid voel ik steeds opnieuw dat ik deze mensen heb mogen leren kennen. Met dank aan Irène, Mariëtte, Marie-Louise, Lucy en Rik!