Anders zijn

Ken je dat gevoel dat niets er nog toe doet? Je voelt je overbodig. Je kan niets goed doen in de ogen van collega’s. Bovendien word je om de haverklap gepest. Je bent weliswaar “anders” omwille van een beperking, maar is iedereen niet anders op zijn manier? Het lijkt wel alsof je voetstappen zet in het zand, die de wind achter jou weer wegveegt, uitwist, alsof ze er nooit gestaan hebben.
Op een dag ontmoet je iemand die beroep doet op jou. Hij heeft je nodig, net omdat je ondanks je beperking heel erg goed kunt luisteren of muziek kunt maken of… En laat die persoon daar nu juist heel veel behoefte aan hebben. Aarzelend ga je op zijn vraag in, bang om weer een teleurstelling op te lopen. Maar het klikt. Jullie kunnen samen allerlei dingen doen. Je wordt weer ernstig genomen. Het wordt weer warm in je hart. Je voelt je weer bijzonder, ondanks je beperking. Je kan en mag je talenten aanwenden om een ander te helpen, een beetje gelukkig te maken en je leeft weer op. Je mag jezelf zijn en iemand heeft je nodig.