Wachten

Vandaag hoorde ik van een hond, die geduldig blijft wachten op zijn baasje. Een mooi hondenverhaal. Dat geduldig blijven wachten, bleef in mijn hoofd malen. Ik vroeg me af of ik dagen en dagen op iemand kan blijven wachten? Je voelt de symboliek al, waarin mijn gedachten vertoefden. Op iemand blijven wachten, die weggelopen is, die het verkeerde pad opging; en hopen dat die persoon eens zal weerkeren. En het enige dat je kan doen, is wachten en hopen dat wachten niet tevergeefs is, dat wachten echt wel zijn doel heeft. Een hond kan dat, op de plaats blijven waar hij zijn baasje het laatst gezien heeft. Een hond kan ook sterven van verdriet. Een hond die blijft wachten, omdat hij zijn baasje voor 100% vertrouwt, doet me denken aan de parabel van de Verloren Zoon. De Vader die iedere dag op de uitkijk gaat staan, in de hoop dat zijn zoon weer thuiskomt. Hoelang, dat is van geen tel, wel het trouw blijven aan de zoon, ook al is ie verloren. Het is een troostende gedachte te weten dat er altijd iemand op ons wacht en hoopt dat we weer thuiskomen.