Onthaasten

Onthaasten, even geen haast, voor menigeen een zeer bevreemdend gevoel, even weg van de drukte naar alweer een ander doel.

Lentekriebels loeren om de hoek, de eerste zonnestralen voeden ons blije gemoed, oogstrelende bloesempracht, zinneprikkelende geuren, in alle eenvoud, een rijkdom voor onze zintuigen, een heuglijk genot.

Neem tijd om te leven, herbeleven, te geven en nemen en om dingen een plaats te geven.

De natuur is onze bron, net als de bron ontspringt in de natuur zijn we onnoemelijk verbonden. Hier kunnen we herbronnen.

Gooi de routine even overhoop, bioritme is niet zomaar een luchtig woord, adem “ruimte” op jouw eigen tempo, op jouw gevoel.

Kruip uit jouw eigen veilige cocon en LEEF, de rups heeft het reeds geweten, ze wordt vlinder…

Rosanna