“Ik had honger”

Vandaag zijn er als het ware twee werelden.
De wereld waar mensen voldoende hebben, zelfs overvloed en de wereld waar mensen honger lijden en het allernoodzakelijkste missen. Deze situatie kan wellicht veranderen als mensen bereid zijn om te delen. Onze Paus Franciscus schreef in een gebed het volgende: “Verlicht de machthebbers en geldbezitters, dat zij zich hoeden voor de zonde van onverschilligheid, dat zij het algemeen welzijn liefhebben, de zwakken begunstigen en zorg dragen voor deze wereld waarin wij wonen.” Mogen wij dankbaar zijn voor het voedsel van elke dag. Dat wij onze overvloed in vraag durven stellen. Dat wij leiders kiezen die begaan en bekommerd zijn om de honger in de wereld. Misschien zijn er in ons midden ook jongeren die hongeren naar een zinvol leven, naar een hoopvolle toekomst.

… wordt volgende week maandag vervolgd.

Daar is het goed

Daar waar liefde woont, daar is het goed om leven. Zijn niet alle mensen daar naar op zoek? Het is een verlangen diep in de mens. Die liefde kan vele vormen aannemen. Niemand hoeft te zeggen hoe jij of ik dat invul. Als we maar leven als broeders en zusters onder elkaar. Als we mekaar het licht in de ogen maar gunnen. Nieuwsberichten vertellen helaas vaak iets anders. Belangrijk is het van te kijken naar wat niet het nieuws haalt. Naar het kleine geluk en het verborgen verdriet. Waar zijn mensen dagelijks mee bezig? Wat houdt hen gaande? Voor wie of wat leven ze? Hebben ze nog dromen, nog idealen?
Jezus had een droom die Hij deelde met Zijn leerlingen en die Hij wil delen met ons allemaal. De droom van het Rijk Gods. Het is niet bij een droom gebleven want hier en daar is dit al werkelijkheid. Maar nog niet volkomen. Er is nog een lange weg te gaan. Alleen de liefde kan dit verwezenlijken. Voor hen die er voor openstaan. Jezus en Zijn Vader wachten maar komen ook al naar ons toe. Heb jij dat ook al gezien of gehoord?

Te!

Een dokter psychiater vertelt in een interview dat ze vanaf de jaren ’60 steeds meer maatschappelijke oorzaken zagen voor tal van neurologische afwijkingen. Hij zegt ook dat wij in onze samenleving soms wel veel te veel door ‘TE’ worden beïnvloed. We kunnen onze levenskracht en perspectief verliezen zowel door ‘te veel’ als door ‘te weinig’. Te veel alcohol en te weinig rust kunnen ons uitputten. Te veel drukte en te weinig verbondenheid met elkaar kunnen ons innerlijk verkillen. Op het eind van zijn interview zegt hij: “Wij, dokters, mogen onze zieken niet te snel tot slachtoffers van onze maatschappij verklaren maar aan de andere kant hebben wij toch ook wel de plicht om te signaleren wat er aan het mislopen is in ons modern leefklimaat.” Misschien zijn er best nog andere instanties en mensen die reageren tegen deze evolutie. Aan wie denken wij dan?

Voor Jakob

Ik stuur je
vandaag
een roosje
rood van
vuur en vlam
en gevuld
met traantjes
dauw
die ooit
nog meer
gaan blinken
als briljantjes
wie weet ooit
wie weet
heel gauw

Mieke

Mijn eiland

Drijvend eiland van mijn dromen, waar vloeibaar goud als koffie wordt gegoten in bekers van overvloed.
Waar peis en vree
groeien als klimop en ik eindeloos kan rusten in mijn tipi op het strand.
Mijn eiland.
Waar ik mijn zinnen kan verzetten en genieten van onverstoorde rust met uitzicht op de kust en de sterren van de hemel kan tellen.
In alle eenvoud kan luisteren naar het knetterend kampvuur om me heen, met wat zinnige lectuur als gezelschap en af en toe een hapje of twee.
Ik sluit hierbij mijn ogen en geniet.

Rosanna

Mislukking

Iemand leerde me – na 30 jaar huwelijk dan toch gescheiden – een mislukking niet langer als een falen te zien/ervaren. In een bezinning ervoer zij zo’n vreugde van Christus, louter om haar bestaan. Haar ontroering raakte mijn eigen hart. We bestempelen een stukgelopen relatie algauw als een tekortschieten van onzentwege, schuldgevoel knaagt. Een relatie beoogt minstens 2 partijen en dus heeft ieder ergens wel z’n aandeel. Mekaar kunnen vinden in tijden van spanning/onenigheid is niet evident. In dialoog blijven, gevoelens en behoeften, situaties kunnen benoemen, zijn middelen om de weg te effenen. Bereidheid van beide partners om uit de impasse te geraken, is vereist. Lukt dit niet … is het misschien een oproep om uit te groeien boven het verpletterende gevoel van mislukt zijn … Déze liefde/vriendschap loopt ten einde, doch een nieuwe horizon kán zich aandienen en uitnodigen tot ontwikkeling van wat nu nog belemmering is. Na rouw en verwerking schept de Heer uit het slop van ons leven iets Nieuws! Hij is dé Grote Innovator aller tijden!

In Zijn spoor

“Met taal, met woorden, met verhalen probeer ik onze werkelijkheid te doorgronden en te benoemen”, zegt de dichter. Als wij als christenen bijbelverhalen voorlezen, willen wij ook doorgrondend vertellen hoe mensen destijds, midden in het leven iets konden ervaren van Gods nabijheid. Vandaag blijven voorgangers en priesters in het spoor van die Man van Nazareth die oude verhalen duiden als verhalen die ons leven kunnen verruimen en verdiepen. Deze voorgangers kunnen dan ook ervaren worden als herders die goede wegen aanduiden en die ze zelf ook getuigend proberen te gaan. Hun voorbeeld, Jezus, noemden zij dan ook ‘de Goede Herder’. Voor vele mensen, verspreid over de hele wereld was en is Hij een goddelijke mens om na te volgen, een weg om verder te gaan.