Mislukking

Iemand leerde me – na 30 jaar huwelijk dan toch gescheiden – een mislukking niet langer als een falen te zien/ervaren. In een bezinning ervoer zij zo’n vreugde van Christus, louter om haar bestaan. Haar ontroering raakte mijn eigen hart. We bestempelen een stukgelopen relatie algauw als een tekortschieten van onzentwege, schuldgevoel knaagt. Een relatie beoogt minstens 2 partijen en dus heeft ieder ergens wel z’n aandeel. Mekaar kunnen vinden in tijden van spanning/onenigheid is niet evident. In dialoog blijven, gevoelens en behoeften, situaties kunnen benoemen, zijn middelen om de weg te effenen. Bereidheid van beide partners om uit de impasse te geraken, is vereist. Lukt dit niet … is het misschien een oproep om uit te groeien boven het verpletterende gevoel van mislukt zijn … Déze liefde/vriendschap loopt ten einde, doch een nieuwe horizon kán zich aandienen en uitnodigen tot ontwikkeling van wat nu nog belemmering is. Na rouw en verwerking schept de Heer uit het slop van ons leven iets Nieuws! Hij is dé Grote Innovator aller tijden!