“Ik had dorst.”

Water kan ons bedreigen. Het kan kolkend overstromen. Maar water betekent ook leven, groeien, de dorst lessen. In ons midden kan het water overvloedig vloeien maar in het Zuiden moeten mensen soms ver lopen om het levensnoodzakelijke water te vinden. De mens en de aarde zijn dorstig. Water is een eerste levensbehoefte, zo vertelt ook de bijbel. Drinkbaar water is een recht voor iedereen.
Maar het verlangen naar water wordt ook als beeld gebruikt voor het verlangen naar een goddelijke nabijheid. Mensen hebben ook dorst naar zinvolle ontmoetingen, naar een luisterend oor. Een andere dorst is de dorst naar waardering, naar een bemoedigende schouderklop, naar vriendschap. Mogen wij zorgzaam omgaan met water. Dat wij in ons midden de dorst mogen zien naar aandacht en nabijheid. Misschien kunnen die Man van Nazareth en andere bezielde mensen ons aandachtig en open maken voor een diepe bron die Jezus ‘God en Vader’ noemde.

… wordt volgende week maandag vervolgd.