Polariteit

In het lijden krijgen we mogelijks de kans om een negatief bestempelde energie als vrees, twijfel, kwaadheid … om te polen naar de positieve Bron van Liefde. In pijn en sterven zijn we elkaars gelijken, doch misschien is de vraag eerder: gaan we in op de uitdaging, de invitatie om er sterker door te worden, om meer mens te worden, meer open te bloeien.  “Niet de duisternis, maar het licht in ons, is wat de meesten vrezen.”,citeerde Mandela al in 1994. Onze diepste angst betreft juist onze niet te meten kracht. Na verwerking kunnen mensen wel degelijk opstaan. Durf/wil ik kiezen voor een eerste stap, hoe klein ook? Laat ik de Heer initiatief in mij nemen? Die eerste, moeilijk te nemen bocht doet groeien en helen, voorbij stagnering of verbittering. Hartenpijn kunnen ombuigen, is een weg van lange adem, die ons stil en behoedzaam kan louteren. Gij, Heelmeester aller tijden blijft ons oproepen tot meer vruchtbaarheid, pal door onze levensomstandigheden heen. Alles wat ons pad kruist, kunt Gij gebruiken … om onze naastenliefde bij te vijlen …