Abram of Abraham?

We hebben allemaal wel eens gehoord van Abraham. De aartsvader, die zijn land verliet, toen God hem riep. Als God roept, om ons ‘land van slechte gewoontes’ te verlaten. De gewoontes van: ik, ik, ik. Onszelf op de eerste rij zetten, ellebogenwerk. Abraham en Lot, die met hem was meegekomen, hadden beiden zoveel bezittingen, dat ze niet bij elkaar konden blijven. Hun herders leefden voortdurend in botsing met elkaar. Daarom zei Abraham tot Lot: “Laten we geen ruzie maken, en onze herders evenmin; wij zijn toch broers van elkaar. Het hele land ligt voor je, ga jij links, dan ga ik rechts, of omgekeerd.” Toen verliet Abraham het land van ruzie, om naar het land van vrede te gaan, het land dat God hem zou toewijzen. Hij zette zich op de tweede plaats, om in vrede te leven met zijn broer. Dat God Abraham riep is een feit, maar Abram,(vader is verheven) werd Abraham, (vader van de volken) toen hij een stap opzij zette. Zo werd hij vader van de Joden, de Christenen en de Moslims. ‘Broers en zussen van elkaar’ is een naam die verdiend wordt.