De watertrein

Zo mooi als het woord is zo schrijnend de toestand. De levensader is drooggelegd, uitgeput zonder toevoer. Toch is daar: de watertrein als rups door het landschap, de brenger van hoop, de drager van leven. Slangen als levensader worden aangekoppeld en water wordt getapt; gejuich , opgelucht ademhalen. Vandaaruit vertrekken waterdragers weer onderweg naar lotgenoten. Zo fascinerend meer nog: zo inspirerend. Dan klinkt de roep, als echo van het waterklotsen: breng hoop! Breng leven! Wees bron!