Tafelmanieren

Jezus geeft in zijn onderricht tussen de regels ook enkele gedragslijnen die ons aanmanen voorzichtig en nederig te zijn en onze gasten te kiezen op basis van totale belangeloosheid en edelmoedigheid. Als je bent uitgenodigd op een feest, neem dan niet de beste plaats in, maar houd je bescheiden op de achtergrond. Als je een feest geeft, nodig dan armen, kreupelen en blinden uit… want zij kunnen je niets teruggeven.
Het is zo verleidelijk om de beste plaats in te nemen en zich voornaam te voelen, verheven boven de anderen. Maar geeft dit zin aan je leven? Bezorgt dit je blijvend geluk?
Je komt al gemakkelijk in de wereld van de schone schijn, maar die laat vaak een bittere smaak na.
Bewust kiezen voor een gewoon, bescheiden leven, voor dienstbaarheid aan anderen, aan diegenen die ze het meest nodig hebben, dat vult een leven met een goed gevoel, met levenszin en levensgeluk. Zulke mensen verdienen een ereplaats in het koninkrijk van God, volgens Jezus.

Het is wat het is

Het is wat het is, zegt de liefde.
Het is hoe het is, mijn leven met vallen en opstaan.
Het is hoe het is, mijn leven met pijn en verdriet.
Het is hoe het is, mijn leven met macht en onmacht.
Het is wat het is, zegt de liefde.
Het is hoe het is, mijn leven met uitdagingen van goed en kwaad.
Het is hoe het is, mijn leven in licht en donker.
Het is hoe het is, mijn leven …
Het is wat het is, zegt de liefde.
Maar met Jou God, als vriend op weg, onderweg, is het, wordt het zoveel meer:
een onuitputtelijke liefdesbron,
genade,
een zegen. 

Monique

 

Kan het anders?

“Het geloof was mij dierbaar maar het was niet meegegroeid met mij en met de veranderingen in onze samenleving van vandaag.” Iemand uit ons Pastoraal Team had onlangs deze tekst, dit getuigenis uit ‘Kerk en Leven’ geknipt en legde deze tekst op tafel op het einde van onze vergadering. Eerst keken wij elkaar stil aan en omdat enkelen knikten werd afgesproken om de volgende bijeenkomst van ons Team tijd te maken voor deze toch belangrijke vaststelling en opdracht. Terwijl het knipsel werd opgeplooid voegde de knipper eraan toe: “Ik ben blij dat wij in onze school een werkgroep hebben waar ik mee mag zoeken naar een meer eigentijdse vertolking en vertaling van ons geloof.”

 

Kort door de bocht

In autoracen gebeurt het wel eens dat een piloot te kort door de bocht gaat, en dan komt hij in de berm terecht. Ja, dat is miserie. Het kan daardoor gebeuren dat hij uit de race moet, en niet aankomt. Te kort door de bocht gaan, gebeurt soms ook in ons dagelijks leven, maar dan niet zo letterlijk. We bereiken dan ook niet wat we wilden. En dat is dan wel weer letterlijk. We willen zo graag tijd uitsparen, en vergeten dat goede dingen hun tijd nodig hebben. Te jachtig leven doet veel goede dingen verdwijnen: veel fastfood eten doet onze gezondheid verdwijnen. We willen een beter leefmilieu en evenzeer alles behouden. Ook dan gaan we weer te kort door de bocht of te snel door de bocht. We vliegen eruit. En weer kost het veel moeite om terug in de juiste baan te komen. Een fietser of autobestuurder, weet dat een bocht zijn eigen wetten heeft, die je niet mag overtreden. En ondanks dat weten, vliegen we regelmatig eens uit de bocht. Maar bochten leren ons voorzichtig te zijn, en ze verbergen ook wat. Een bocht leren nemen, is een vaardigheid, die ons veel kan opbrengen.

Tranen

Ik loop huilend het huis uit tegen mijn huilende buurvrouw aan.
Terwijl ik luister naar haar tranen zijn die van mij van de baan.
Ik weet dat kilometers verder een vriendin hetzelfde nieuws huilend verwerkt terwijl er miljoenen op de planeet zijn die niet worden opgemerkt.
Ik stel me zo voor dat al die tranen één groot geheel vormen:
eerst een plas, dan een rivier, een groot meer, een zee , tenslotte een oceaan.
Daar duiken we in elkaar, petsen we op ‘t water, spetters vliegen in het rond, dauwdruppels vallen op ons neer.
We houden trappelend ons hoofd boven ’t water maar verdrinken doen we nooit meer.

(M.V.)

Carpe Diem

Verdwaald in gedachten, het leven, Carpe Diem. Broos en breekbaar, krachtig en allesomvattend, van onschatbare waarde. Aanwezig in weelderige natuurelementen, ontwikkeld in ons menselijk bestaan. Dankbaar interpreteer je schoonheid, alledaagse wonderen, verpakt in betoverend levenselixer… De wervelende stroming van het leven, draagt ons naar ongekende momenten. Het mysterie van zijn: in een glimp vangt mijn oog de kleurrijke vlinder, die speels fladdert in een bos dat ontwaakt. Zuurstof transformeert van boom naar mens. Ik erken het oogstrelende wonder van dit unieke moment… De schoonheid van leven rondom me, de dankbaarheid voor mijn glimp op aarde… Wonder des levens, perfectie verhuld in alle eenvoud, intense complexiteit, ons aardse bestaan. Tijd gefundeerd uit eenmalige ervaringen, nooit wederkerende tellen in tijd. Ik adem in liefde het nu, draag de kracht en inzichten van mijn verleden en kijk in vertrouwen naar wat komen zal.
Evy

Rechtvaardigheid

Er zijn laatsten die eersten zullen zijn en eersten die laatsten zullen zijn, zo eindigt het evangelie van dit weekend. Dat staat haaks op ons rechtvaardigheidsgevoel. De Joden vroegen Jezus: ”Zijn er velen die gered zullen worden?” Jezus antwoordt daarop: ”Doe je uiterste best om door de nauwe poort te gaan. Want als de huisvader opstaat en de deur sluit, komt er niemand nog binnen.” Dat zijn strenge woorden. Hij stelt ons helemaal niet gerust. We horen liever: ach, zo’n vaart zal het wel niet lopen. Hij spreekt ernstig, omdat Hij ons serieus neemt. Hij zoekt geen sympathie, Hij smeert geen stroop rond onze mond. Dat doen ze voor de verkiezingen, en we komen dan ook bedrogen uit. Jezus wijst op Gods maatstaf, en daar wordt niet over onderhandeld. Hij vraagt ons om in ons hart te kijken, en niet onszelf met woorden te rechtvaardigen. Dan komen we ook bedrogen uit. M.a.w: ‘Zoek Gods gerechtigheid, en dat is liefde zonder maat.’ Staat dit ook haaks op ons rechtvaardigheidsgevoel? Neen toch?