Fazenda

Via radio Maria hoorde ik 3 mannen getuigen over hun leven in de Achelse kluis, waar nu ook de 1ste Belgische fazenda da Esperança, ‘boerderij van de hoop’ is gevestigd, een herbronningsplek voor ex-verslaafden. Ze spraken openlijk over de ferme strijd die ze voerden om van hun verslaving af te geraken, met ups en downs en hoe ze tevens onderweg Jezus en Zijn Moeder leerden kennen. Ja, altijd weer is Christus onze Arts bij uitstek, zeker voor allen die in wanhoop/zelfdestructie zijn verzeild geraakt. Ze leven en werken in gemeenschap volgens een strikt levenscontract zonder gsm, internet noch tv: heilzame uitzuivering die de mens op zichzelf en de anderen terugwerpt. Wie zou daar geen deugd van hebben in deze óvergedigitaliseerde wereld? Prangende vragen, moeilijke keuzes niet opvullen met wat dan ook …, maar nederig onder ogen zien en leren afrekenen met alle worsteling en onvermogen van dien. Ook een leefwereld om terug te vertragen en te verstillen. Eenvoud werkt zo genezend.