Imperfectie

Alain Platel, Gents choreograaf en regisseur verwoordde het onlangs zo: ‘Etre, c’est être là.’ Er zijn, meer is het leven niet, zei hij. Ja, ook als het moeilijk is, verwarrend, pijnlijk en ongekend terrein. Niet vluchten, maar pogen aanwezig (te) blijven. ‘We worden zo afgerekend op onze imperfectie. Ik heb leren houden van imperfectie en gebruik het constant doorheen m’n werken.’, merkte hij op. (Beter) Leren omgaan met al onze minpunten blijft een levenslang werk voor ieder van ons. Want wat doen/zeggen we al niet ter camouflage van … We zijn best vernuftig als het gaat om ons beter voor te doen dan we in feite zijn. Hoe ouder we echter mogen worden, hoe meer we de kans kùnnen benutten om te leven met ons ware gelaat: wat we kunnen/zijn en wat we niet kunnen/zijn. Oprechte dialogen met gelijkgestemden zijn een ware verrijking in het leren houden van onszelf met ons hele zijn. Oude, Japanse wijsheid leert ons dat het ontdekken van schoonheid in onze imperfectie de acceptatie van de cirkel van leven en dood behelst …