Zijn

Zou ’t kunnen ZIJN:
toelaten wat was, wat is en wat komt …?
Net zoals de koeien in de wei
hun ritme en hun troep volgen.
Zoals de hond die voelt dat z’n baasje
geërgerd is vanavond en stilletjes wat
verder gaat liggen, hem zijn rust gunt.

Kan ik de mens die worstelt en wankelt
in z’n waardigheid laten
en hem/haar toch nabij blijven door met volle
aandacht te luisteren, door hem/haar
alle ruimte te schenken?

Maar wat doe ik met de partner, de vriendin
die onherkenbaar gedrag stelt?
Denk ik eraan hem/haar toe te vertrouwen
aan de Eeuwig Liefdevolle? Bid ik ervoor?
Stel ik een teken van bezorgdheid, troost
via een gepast kaartje, een inspirerende tekst
of een uitnodiging tot (korte) ontmoeting?

Ik kan m’n eigen kwetsbaarheid niet ontlopen;
samenZIJN is ook kwetsbaarheid de-len …