Pasen toen en nu

Ondanks de blijde liederen die we op school over Pasen leerden, regende het meestal met Pasen, dat herinner ik mij toch zo, soms stormachtig maar meestal was het gemiezer. Weer waar je chagrijnig van werd. Verder zei het Paasfeest mij toen weinig.
Twee jaar geleden was ik in de heilige graftuin in Jeruzalem en stond ik in het graf waar Jezus na zijn dood mogelijk in had gelegen. Toen ik daar stond had ik een voor mij zeer spirituele ervaring: ‘Hij is hier niet’. Nu lacht men mij daar vandaag gemakkelijk mee uit: ‘Dat wist je toch van tevoren’. Toch ging deze ervaring verder. Hij is hier niet, maar Hij is in Mexico, Kameroen, Azië en zelfs in Noord-Amerika. Jezus is overal waar mensen zijn opgestaan uit hun leven van angst, pijn en mislukking. Om de opgestane Heer vandaag te ervaren moet je niet naar Jeruzalem maar kijken naar wat de persoonlijke ontmoeting met Jezus vandaag met mensen doet. Daarom zie ik het hele jaar door paasmomenten. Want elke mens die leeft vanuit opstandingskracht is een bewijs van de opstanding van Jezus.