Opgesloten

Wat kan het goed doen, je hart te luchten, als er iets schokkends is gebeurd… In deze tijd zijn we allemaal getróffen door wat “het virus” teweegbrengt. Nood om er over te spreken….we kennen dat allemaal. Zo ook in het evangelie van dit weekend: De Emmausgangers raakten niet uitgepraat over hetgeen met Jezus in Jeruzalem was gebeurd. Ze waren er zo vol van… dat ze helemaal geen oog hadden voor de man, die hen tegemoet kwam, en zelfs met hen mee opliep. Ze zaten “opgesloten” in hun eigen verhaal en waren daardoor verblind. Waar mensen “opgesloten” zitten, door angst, verdriet, ontgoocheling, depressie, daar wil Jezus juist binnen komen. Hij doet dat bijna onopgemerkt, incognito…Hij wil ons vrijmaken van doemdenken. Bij de Emmausgangers door te vertellen, wat er in de Schriften al over Hem is verteld en door mee “brood te gaan breken”. Aan ons … óók door mensen die met Zijn liefde zorg voor elkaar dragen, hun leven delen, juist nu. Dat bevrijdt ons uit ons “opgesloten zijn”. Dáár kunnen wij Hem herkennen.