Licht doorheen lijden

Na een herseninfarct heeft mama Jeanne een moeizame weg afgelegd. Van de ene dag op de andere werd onafhankelijkheid haar afgenomen. Zij kon amper nog delen wat haar bezighield. Dat maakte het extra pijnlijk. En toch waren er in dit lijden lichtflitsen van waarachtig leven, zoals door God bedoeld. Toen “corona” bezoek onmogelijk maakte, zag ik mijn vrouw vaak wenen. Ik zag ook dit verdriet iets goeds in beweging zetten bij de mensen rondom haar. Uiteindelijk mocht er bij mama Jeanne gewaakt worden. Telkens als mijn vrouw even thuiskwam, zag ik een uitzonderlijke kracht ondanks groot verdriet… Het deed denken aan Jezus in de hof van olijven. Onrust, angst en gebed overheersen. En toch is het zinvol, biedt het perspectief, geeft het leven. Ondanks het heengaan van mama Jeanne ben ik vreugdevol gestemd. Ik geloof dat Jezus met mama Jeanne op weg is naar Jeruzalem – zoals met de Emmaüsgangers – en haar laat thuiskomen in die LIEFDE die ik God mag noemen.