Laten zien

Deze coronatijd confronteert ons: eenzaam zonder jou of juist eenzaam met jou? Doordat we gedwongen worden meer tijd door te brengen in onze biotoop kunnen we onszelf en de ander(en) niet ontlopen. Waar voel ik me diep met jou verbonden en waar net niet? Wat kan ik makkelijk verdragen en waar erger ik me dood aan? Zo is het een tijd om serieus werk te maken van ten diepste met elkaar uit te wisselen, bereidwillig luisterend naar wat de ander me te zeggen heeft, te vergeven, te vragen … We hoeven deze dagen niet vol te sjouwen met sporten, klussen, koken …, want dan zijn we bezig zoals vanouds: opvullen om niet onder ogen te moeten zien! Laat zien wat er in je hart roert en verberg het niet (langer). Dit kan best een grondige drijfveer zijn om daadwerkelijk onze ommekeer minstens op gang te trekken. Verandering vangt aan met eerlijkheid t.o.v. jezelf om dan uit te breiden naar anderen èn naar Onze Hoeder. Zich uiten in breekbaarheid is heel wat anders dan elkaar verwijten om de oren slingeren, steken onder water geven of uit te barsten in woede …