Geluk

Geluk is eigenlijk een Goddelijke Geboorte, steeds weer zoeken naar een zinvol bestaan samen met Hem. Geluk ontstaat niet door het na te streven. Nee, het treedt je tegemoet als een goede vriend die over alle afstand heen voelt dat even langs gaan nodig blijkt. En … geluk groeit naarmate ons eigen geestesleven zich verdiept los van onze ‘ik’. In relaties blijft de juiste afstand van vrijheid en nabijheid, de noodzakelijke ruimte om te ‘zijn’ primordiaal om het geluk van elkeen en van ‘samen’ (de 3de persoon in elke relatie) te vrijwaren. De kwetsuren die we in onze relaties oplopen, kunnen ons hart openen of … afsluiten. De keuze ligt bij onszelf. Ook na tijden van geen contact – zoals nu de omstandigheden er ons toe dwingen – kan een walmende vlam weer opleven als w’ er beiden toe bereid zijn. Ja, het zal niet meer dezelfde verhouding zijn, maar misschien een meer uitgepuurde, een meer ‘kunnen en mogen’ samenleven mét onze schaduw. Hoe beter we die dubbelganger omarmen, hoe menselijker én goddelijker ons leven.