In het hart

Mijn ziekenhuisopname zit er bijna op. Voor ik deze helende herberg verlaat, heb ik nog een consultatie. Rolstoelend parkeert een dame van het patiëntenvervoer mij voor de personenlift. Links ervan bevindt zich de materialenlift. De beide liften zijn als aders, die mensen en goederen verschepen in deze ziekenhuisvleugel. De linkerliftdeur gaat open en een man onthaalt de kooien vol vuil linnen en verdwijnt weer. Ondertussen wachten we in het gezelschap van andere duo’s patiënt-begeleider. Na een paar minuten strandt dezelfde werknemer weer op onze verdieping. Hij uit zijn verbazing met een uitnodiging om ons mee te nemen in zijn lift. Mensen in hart en nieren helpen genezen, is de stuwende slagader vanuit elk ziekenhuishart. Daarvoor voert het competent personeel (be)handelingen uit, liefst omzwachteld met persoonsgerichte aandacht. De ‘zorg-ontvangende’ ervaart deze bekommernis en betuigt op zijn beurt respect voor de ‘zorg-gevende’. In één huis kunnen vele harten ontbloeien.