Tegengestelden

Ik ontwaakte met het beeld van een immense, zwarte blok aan m’n linkerzijde en een even grote, blanke kolos aan mijn rechterkant met daar tussenin, ik als piepklein wezentje in een poging me onzichtbaar te maken om niet te worden verpletterd. Schrikken is dat! Ons onderbewuste heeft ons zo veel te vertellen. Wil/wens ik het onderzoeken of ga ik er maar achteloos aan voorbij? Ik las recent ook dat het belangrijk is de beweging van de droom te volgen. Hier sta ik stokstijf. Een aanwijzing naar stappen zetten? Anderzijds vind ik het best moeilijk om me harmonieus te voelen tussen tegengestelden. ’t Lijkt alsof ik er mijn plaats niet in vind. Contrasten bieden nochtans ruimte om creatief nieuwe mogelijkheden te kunnen exploreren. Leven begint aan het einde van onze comfortzone. ‘Dromen komen pas uit als je wakker wordt. Tegenpolen zijn niet tegenstrijdig, maar complementair.’ leert N. Bohr mij. En ‘De tegenpool van angst is niet kalmte, maar empathie’ (M. Oz) Met dat inlevingsvermogen kunnen we op weg gaan om tegenstellingen te omarmen, nietwaar?!