Geestelijk testament

Martin Luther King deed het ons reeds voor. Kunnen wij geen geestelijk testament schrijven of nog doelmatiger (voor)leven? Wat elkeen eigenlijk wil, is dat we niet tevergeefs hebben geleefd. Eigenlijk toetsen we dit graag af met een ander, een tochtgenoot die ons van binnen en buiten kent, die noch de licht- noch de schaduwzijden schuwt, maar in waarheid en respect op een delicate wijze kan overbrengen waarom hij/zij blij is met ons bestaan. Ieders talenten zijn wel degelijk specifiek, maar allen betrachten we een goede bijdrage te leveren. Zij die daar niet in slagen, hebben praktisch altijd ‘het goede en liefdevolle’ in hun leven gemist. En wat je niet ontvangen/gekend hebt, kan je helaas niet doorgeven. Daarom zou het best een zinvolle oefening kunnen zijn om met mensen die aan de rand van de maatschappij leven dit bewust uit te vlooien: zoeken en vinden waar de goede pit zit. Want in elk is er goed en kwaad. ‘Ik ben zelf verantwoordelijk voor wat ik niet ben geweest.’ Een wijs citaat van Bernanos kan ons aanporren om een andere richting in te slaan of te herbeginnen.