Kerststal

De kerstreclamefolders belanden, als vallende sterren, in mijn brievenbus. De foto’s weerspiegelen prachtig versierde en onberispelijk opgetuigde kerstbomen.  Later volgen nog de pakjes: tekens van onze liefde en vriendschap voor hen die we een warm hart toedragen. Maar als ik in de brochures zoek naar een nieuwe kerststal, ben ik een poosje zoet: een magere oogst en een dito troost. Het spoort me aan om mijn oude kerststal opnieuw van onder het zolderstof te halen en in de ‘kerstrozen’ te zetten. Een ‘op ooghoogte’, leeggemaakt boekenschap, ver van de geschenken, wordt tijdelijk de nieuwe en meer nabije woonplaats voor de Heilige Familie en haar entourage. De kerstfiguren zien er minder perfect uit dan de kerstbomen. Ze zorgen wel voor een warm-menselijke gloed. Wanneer ik nadien voorbij kom, knipoog ik vaak naar het kind Jezus of één van de andere figuren. Het is een geheugensteuntje voor mij om waakzaam te zijn in mijn blijvende zoektocht naar het ‘Licht’, ook na Kerstmis!