Fratelli tutti (1)

Onlangs kregen wij in onze parochies een boekje, een encycliek, van onze huidige paus Franciscus over broederlijkheid en sociale vriendschap. Overal waar onze paus actief en betrokken was zaaide hij als het ware meer hartelijke betrokkenheid tussen mensen. Hij is ervan overtuigd dat God ‘liefde’ is en hij hoopt ook dat die liefde een intense en warme samenleving kan bewerken. Hij was ook blij dat hij brieven en andere teksten toegestuurd kreeg van zowel jongeren als van ouderen en hij reageerde: “Laten we samen dromen en samen bouwen.” Vervolgens zei hij ook nog: ”Goedheid, samen met liefde en solidariteit zijn nooit voor eens en altijd verworven. Ze moeten iedere dag opnieuw ervaren en beleefd worden.”

(wordt morgen vervolgd)

“Licht” – deel 2

vervolg van gisteren…

Er is altijd licht na duisternis,

Hoop na verlies

En kracht na weemoed.

Want jij en ik zijn licht op aarde,

De hoop in duisternis.

Verandering die we zoeken in elkaar,

Maar die reeds aanwezig is in ons.

Verwarm je hart, ontvang de zon.

Ontmoet de vrijheid in ongerepte natuur.

Keer terug naar essentie,

Die je het inzicht schenkt van leven.

Leer vliegen met gespreide vleugels

En ontdek in moed,

De kracht die je ontvangt in vrije val.

Evy

“Licht” – deel 1

Open je ogen,

Focus op licht …

Na iedere duistere nacht,

Volgt het koesterende ochtendgloren…

Vol heldere verwarmende stralen licht.

Richt je blik op de zon

Aanschouw het spel der vogels,

Die in volle, vrolijke vrijheid vliegen.

Wolken tekenen taferelen,

Ontvouwen en geweven

Uit fantasierijke gedachten.

Potentieel, is dat plekje diep in je hart…

Waar hoop en kracht,

Elkaar ontmoeten en vertrouwen in het leven.

Evy

… wordt morgen vervolgd.

Alles onderste boven

‘Van vissers van vissen naar vissers van mensen.’ Ken je die ervaring…?

Iemand ontmoeten, geraakt worden, waardoor ineens het leven er anders uitziet.

Zo verging het Simon met zijn broer Andreas en nog zovelen en ook ons!

Een echte ontmoeting met Jezus doet je veranderen, als vanzelf… Zijn blik blijft op je rusten, blijft in je ‘hangen’, waardoor je andere dingen gaat doen of dezelfde dingen anders. Je gaat de wereld anders zien, beleven.

Jezus’ komst, Zijn trekken door deze wereld brengt een ‘aardverschuiving’ met zich mee.

Onomwonden laat Hij ook nú weten: Het Rijk Gods is nabij!

Alleen dát blijft in leven wat geroepen is om in Jezus herboren te worden. Al het andere heeft geen eeuwigheidswaarde. Al het andere vergaat.

We hoeven er zeker niet bang van te worden.

Jezus wil ons integendeel nog gelukkiger maken dan wij ooit durven dromen. Volg Hem maar!

Gevallen engel

Te ijverig afstoffen en te weinig aandacht voor mijn engel eindigde in het uiteenspatten van m’n kleine hemelfiguur. Zou ik de brokken nog lijmen? Ik ging toch aan de slag: een andere engel met een open fontanel net als bij een pasgeborene keek me aan. Het artikel over ‘celebrating cracks’ verhaalde hoe breuklijnen bv. van kapot servies worden hersteld met een extra gouden lik. Ongekende vormgeving dwingt ons naar een breder blikveld. Niet-oordelen helpt ons enorm vooruit. Zo gaat het ook in zijn werk met pijnlijk gestrande relaties. Littekens kunnen blijven, soms zelfs hun gevoeligheid bewaren, maar altijd kan iets N(n)ieuws ontstaan net doordat dit samenzijn eindigde. Zelf ervoer ik hoe een misgelopen vriendschap me nóg dichter bij de Heer bracht. Hij liet mijn gebrokenheid toe. Hij schrijft geen mensen af. Zijn gouden Schrijfstijl Creëert met wat voorhanden is. Als ik maar ootmoedig genoeg ben om mij te tonen in al m’n verscheurdheid. ‘Nederigheid is de deugd van m’n grote miserie en van m’n waardigheid.’ (St Jozef-Marie)

Voel

Oma in haar stoel
Dat zie ik
Lachende mensen
Dat hoor ik
Oma’s zelfgebakken taart
Dat ruik ik
Vreugde en blijdschap
Dat voel ik

Luna uit klas J2.24

Soep

Samen met enkele gelijkgestemde en ijverige zielen maakten we soep voor de actie van Welzijnszorg. De hele dag waren we in de weer: ingrediënten aankopen, schoonmaken, fijnsnijden, kookvuren installeren, grote potten ophalen, soep koken en doordoen, maar ook verkoop en afhaling organiseren. Want ja, in plaats van de soep te schenken in bekers, zoals naar gewoonte, zouden we ze dit jaar uitdelen in literse potten voor een vrije bijdrage. Het werd een overheerlijke, dikke pompoensoep vol vitamienen. Het werd een groot succes: de mensen stonden gedisciplineerd en geduldig aan te schuiven. Onder hen ook een sjofele man, armoedig gekleed, schoenen afgelopen, haren onverzorgd, type zwerver. Netjes wachtte hij zijn beurt af, deed zijn duit in het zakje, maar zette zich dan onverwachts onmiddellijk neer op de rand van het trottoir, deed het deksel van de pot en dronk de koude soep in één teug leeg. Het was zijn eerste eten sinds lang: ontbijt, middagmaal en avondeten tegelijk. Gelukkig was de soep niet alleen vitamienenrijk: ze zat ook boordevol liefde.

Leek zijn

Iets uitleggen, voorstellen in de schoenen van de leek. Deze woorden grepen me laatst fel aan, toen iemand ze mij voor de voeten wierp. Het is niet altijd zo makkelijk om me te verplaatsen in de situatie, de gedachten, de gevoelens, de ervaring van die ander. En dit kan voorkomen bij velerlei gelegenheden, denk maar aan zieken- en rouwbezoek, bij een gesprek rond echtscheiding, bij moeilijkheden met opgroeiende tieners of bij slapeloze nachten door een huilbaby, bij huiselijk geweld/misbruik … Telkens opnieuw wordt het een uitdaging en een oefening om het verder te proberen. Wie hierin een krak was? Wel, onze Jezus! Hoe Hij Zacheüs uit de vijgenboom riep, de vrouw genas die 18 jaar lang leed aan bloedingen, de lamme aan het bad in Bethsaïda liet lopen… Zijn Mededogen ziet enkel de worstelende, vertwijfelde mens en Hij komt hem tegemoet in de eenzaamheid van strijd en chaos. Leer ons toch kijken met Jouw Ogen, luisteren met Jouw Oren! Ook naar deze verwarrende wereld. Jij spreekt ons aan! Mag ik als leek bij Jou in de leer?