Caritas in witte jas 2

… vervolg van gisteren

Menig zieke, verzwakt, desolaat,

Snakt naar attentie metterdaad.

Routinetaak bij dag en nacht,

Toont aan wat liefde hier volbracht.

Te zwak is ’t woord- vaak niet bij macht-

Dat geest en zin omvatten tracht,

Om het begrip zijn kracht te geven

Van uw beroep, uw keus, uw leven.

De Caritas leidt uw bestaan,

Geïnspireerd Samaritaan.

Mocht onder ’t wit van ’t blank gewaad,

Een hart steeds kloppen, puur karaat.

Ten bate van wie zucht en lijdt:

Een sprankel hoop… een mens bevrijdt.