Schoonheid

“Schoonheid maken”, zei Raymond van ’t Groenewoud en dat ontroerde me. Ook uit pijn en verlies kan schoonheid groeien ná het doorleven van een intense rouwperiode. Data die herinneren aan droevige gebeurtenissen, wiegen en spelen tussen troost en schoonheid. Als we zijn uitgeweend, durven/kúnnen we al beter kijken naar al die fijne en onvergetelijke momenten samen, naar de vele schatten die we koesteren in ons hart. En met de jaren leer ik hoe ze onlosmakelijk zijn verbonden: enkel wat ons zo dierbaar was en we hebben (moeten) los(ge)laten, kan de diepte van schoonheid bereiken. Geen schoonheid zonder liefde. En ook ’t omgekeerde geldt. Weet je, zelfs in vasten en gebed zit schoonheid en troost zo innig verweven. Stomverbaasd, zeg ik dan luidop: Ach, Heer, m’n Allerbeste Vriend, nog elke dag sta ik versteld van jouw Scheppen en je onuitputtelijke Creatieve Bron. Je reikt me oplossingen aan, nodigt me uit tot … Als ik maar goed luister naar Jou, het stil genoeg maak in het tabernakel van mijn hart. Jouw Schoonheid heelt me Diep binnenin…