Zon achter wolken

Maartse buien schreeuwen om aandacht, ik zie de zon bij regelmaat flirterig achter de wolken verschijnen, soms als bij wonder een regenboog.

Regendruppels, als bakken kritiek trotseren ze de droge aardbodem.
Sleur de mensheid uit de ellenlange nachtmerrie, die zich als een rode draad verweven heeft doorheen ons leven.

Zwaarmoedigheid zal de zwaar belaste schouders verlaten daar de komende tijd raad zal brengen.

De zon zal beslist achter de wolken verschijnen, we komen allen met onszelf in het reine op het ritme van ons nieuw levenspad, stap voor stap.

Wat verloren is lijkt vereeuwigd.
Herinneringen jong bewaard.
Maak me maar op tijd wakker, liefst bij dageraad, de dag men weer alles toelaat.

Rosanna

Het échte werk

Als ik probeer m’n verdedigingsmechanismen te slopen, werk ik effectief aan geweldloze communicatie.

Als ik op zoek ga naar mijn maskers, tracht ik waarachtiger in het leven te staan, kom ik dichter bij m’n authenticiteit en bij de Heer.

Als ik durf te kijken naar de plek waar ik anderen overvraag, ga ik de richting uit mijn eigen behoeften aan te kijken.

Als ik ontdek wat ik naliet, er blijf bij stilstaan en bedenk hoe ik het alsnog kan herstellen, oefen ik mij in nederigheid.

Zou deze werkelijkheid in de vasten niet een écht Pasen kunnen voorbereiden? Door los te laten wat niet meer dient, naakter en dichter bij Onze Heiland en medemensen te durven staan … als een klein kind, zonder oordeel en ongekunsteld, uitkijkend naar wat komt …

Heer, schenk ons de genade en de moed voor nieuw gedrag. Alleen kunnen we het écht niet.

‘Pas wanneer je iets aanvaardt, kun je het veranderen.’ (N. D. Walsch) Gij zijt en blijft  Dé Transformator, aan ons om ons met Jou te verbinden, steeds opnieuw.