Biecht – VIERING

Als een donderslag bij heldere hemel werd ik getroffen door het woord ‘biecht-viering’. Ik merk dat hoe langer ik dit Sacrament beleef, hoe ik verander als mens: God is waarlijk met me bezig! Hij bewerkstelligt heel minutieus en zacht bewegingen in mij, die ook anderen ten goede komen. En net omwille van deze humane groei, mag ik deze Transformatie écht vieren. Stukje bij beetje laat Mijn Allerbeste Vriend mij steeds meer Verrijzen als ik bereid ben Hem te volgen in Zijn Aanbevelingen. Die onuitputtelijke Mensenschool mogen en kunnen volgen, wordt me elk jaar dierbaarder.

Dat mensen toch de stap konden zetten naar de biecht, hét Middel tot Ont-wik-keling ligt zo in ons bereik en dat we daar dan zo weinig mee doen, toch jammer?! Mijn persoonlijke ervaring is wel dat de biecht van aangezicht tot aangezicht dieper ingrijpt dan de collectieve biechtviering. Al kan je met deze laatste vorm starten om er Iets van te proeven. We zijn hier op aarde om een weg af te leggen, individueel en gemeenschappelijk.

Wat doe ‘ik’ ermee?