Leven in coronatijd

Het leven was geen pretje.
We kenden nauwelijks nog een verzetje.
We mochten enkel wandelen of met de fiets.
Om te verpozen onderweg was er helemaal niets.
Dus na een ommetje weer braaf naar huis
en rustig zitten voor de buis.
Maar de nieuwsberichten
boden weinig positieve vooruitzichten.
Almaar stijgende coronacijfers
en dat was niet leuk voor de thuisblijvers.
De regels werden steeds strenger.
Onze vrijheid steeds enger.
Eenzaamheid was op vele plaatsen troef.
Mensen werden droef
en depressief, ze verloren de moed.
Ze hadden nood aan een nieuwe liefdegloed.
Stilaan mogen we weer hopen en geloven.
Dat is wat dalende cijfers toch beloven.
Een prik tegen het virus gaat corona stelpen
en zal ons hopelijk uit de brand helpen.