Roodborstje

Een roodborstje dat zich toont in de lente is al merkwaardig. Meer nog: het vogeltje bracht me echt een bezoek en kwam pal voor mij op een kleine anderhalve meter me recht in de ogen kijken. Ik genoot zo van mijn zitje op de bank, maar met deze onverwachte gast werd het heel aangenaam. Luttele momenten erna kwam hij onverschrokken aan mijn voeten zitten op zo’n 75 cm om dan terug zijn eigen gang te gaan. Bij thuiskomst snuisterde ik meteen in mijn boek: ‘Luisteren naar dieren’. En ja, daar vond ik het verrassende en blije nieuws, dat dieren de nabijheid van de mens opzoeken als ze eenzelfde energie vinden, een afgestemd zijn op de natuur, in aanwezig zijn. Niet in druk gebabbel, geen digitaal verkeer. Dit fijne voorval herinnert me aan een uitspraak van pater Bob: ‘Wat gebeurt er onderweg?’ Zie, hoor, voel ik het? Geen kwestie van bijleren, maar eerder van afleren, van bezig zijn met één ding tegelijk. Als we stappen, dan dienen we te stappen. Als we eten, kauwen we voeding naar binnen. Zo vaak zijn we al bezig met het volgende …