Omarm

Er weerklinkt een vreugdevol vogelgezang diep hoorbaar vanuit bosrijk gebied.

Het stemt me tot rust, mijn vermoeide geest omarmt deze dankbare natuurlijke prikkels.

De mens wordt er steeds terug naartoe gezogen, want soms willen we even niets, niet meer dan één te zijn met de bron van de natuur.

Omarm de dankbare momenten op je levenspad, ze voeden je ziel.

In het bos, weer heel even terug naar het innerlijke kleine kind, toen spontaniteit een drijfveer was.

Je bent haar niet verloren, ze zit nog steeds in ieder van ons, soms diep verscholen.

Rosanna