Hartbewaking

Rustig schrijven de golfjes en piekjes op de monitor verder aan mijn levensmelodie. Even leek het erop dat de melodie zou stoppen. Maar dankzij snelle medische hulp en goddelijk ingrijpen mag mijn levenssymfonie een nieuw deel toevoegen. Tegen de achtergrondgeluiden van de afdeling: het heen en weer lopen van verpleegkundigen en artsen, gedempte gesprekken, het gepiep van de diverse monitors en andere apparaten verwerk ik de afgelopen gebeurtenissen. Aan de ene kant met het gevoel dat alle zekerheden die je had en de manier waarop je op je lichaam vertrouwde, opeens een open vraag zijn. Tegelijkertijd ook een gevoel van dankbaarheid. Dankbaar dat God er ook nog is en mijn leven nog niet voltooid achtte. Dankbaar voor vrouw en kinderen die bezorgd om je zijn. Dankbaar omdat het leven opeens zo kostbaar aanvoelt. Dankbaar dat deze ervaring geen toevallig vervelend intermezzo was maar een nodige voorbereiding om de nieuwe melodie met extra kracht en diepte te spelen.